انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟ – نکات غذایی از طریق تلفن


انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون را ترشح می کند. هر دو هورمون نقش مهمی در تعادل سطح قند خون دارند. اگر سطح هریک از این هورمون ها بالاتر یا پایین تر از حد مورد نظر باشد ، ممکن است سطح قند خون بالا یا پایین بیاید. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد حالتی در بدن به نام هموستاز کمک می کنند که در آن وضعیت بدن بدون تغییر باقی می ماند. وقتی قند خون بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری ترشح می کند. هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده گلوکاگون را ترشح می کند تا قند خون افزایش یابد. این تعادل به سلول ها کمک می کند تا انرژی کافی را تامین کنند در حالی که از آسیب عصبی ناشی از قند خون بالا جلوگیری می کند.

این مقاله عملکردها و فرایندهای انسولین و گلوکاگون و همچنین اثرات آنها بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکاگون و قند خون

انسولین و گلوکاگون بر سطح قند خون در بدن تأثیر می گذارد. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به گلوکز تبدیل می کند که یک قند ساده است.گلوکز به عنوان منبع حیاتی انرژی عمل می کند.

قند خون نشان دهنده میزان استفاده بدن از گلوکز است.

آنها در طول روز متفاوت هستند. با این حال ، در بیشتر موارد ، انسولین و گلوکاگون این سطوح را در محدوده طبیعی حفظ می کنند.

هنگامی که بدن گلوکز کافی را تبدیل نمی کند ، سطح قند خون بالا می ماند. انسولین به سلول ها در جذب گلوکز کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلول هایی را که برای انرژی به گلوکز نیاز دارند ، تامین می کند.

هنگامی که قند خون بسیار پایین است ، لوزالمعده گلوکاگون ترشح می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلوکز تجمع یافته را آزاد کند ، که باعث افزایش قند خون می شود.

سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح هورمونهای انسولین و گلوکاگون هستند. لوزالمعده شامل بسیاری از این گروه از سلول ها است. چندین نوع سلول در لوزالمعده وجود دارد ، از جمله سلول های بتا آزاد کننده انسولین و سلول های آلفا آزاد کننده گلوکاگون.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلول ها برای تولید انرژی به گلوکز نیاز دارند. با این حال ، اکثر آنها نمی توانند بدون کمک انسولین از گلوکز استفاده کنند.

انسولین اجازه می دهد گلوکز وارد سلول ها شود. گلوکز به گیرنده های انسولین در سلول های سراسر بدن متصل می شود و انسولین به گلوکز کمک می کند تا وارد سلول شود.

سطح پایین انسولین به طور مداوم در سراسر بدن در گردش است. وقتی قند خون بالا باشد ، سیگنال های انسولین به کبد منتقل می شود. کبد گلوکز را جذب کرده و سپس آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون به کبد دستور می دهد تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و قند خون طبیعی را بازگرداند.

انسولین همچنین با حمل اسیدهای آمینه به عضلات کمک می کند تا از آسیب ها بهبود یابند. اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین در سطوح پایین انسولین ممکن است ماهیچه ها به درستی بازیابی نشوند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

کبد گلوکز را ذخیره می کند تا در دوره های پایین بودن قند خون ، انرژی مورد نیاز سلول ها را تامین کند. سوء تغذیه و تغذیه نامناسب می تواند قند خون را کاهش دهد. با ذخیره گلوکز ، کبد اطمینان می دهد که سطح قند خون بین وعده های غذایی و هنگام خواب شب بدون تغییر باقی می ماند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، سلول های پانکراس گلوکاگون ترشح می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند و قند خون را افزایش می دهد.

انسولین و گلوکاگون در یک چرخه کار می کنند. گلوکاگون با کمک به کبد قند خون را افزایش می دهد و انسولین به سلول ها در استفاده از گلوکز کمک می کند که باعث کاهش قند خون می شود.

قند خون مطلوب

عوامل متعددی از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و رژیم غذایی نامتعادل می توانند قند خون را افزایش یا کاهش دهند. واحد استاندارد قند خون میلی گرم در دسی لیتر (میلی گرم در دسی لیتر) است. محدوده مطلوب قند خون به شرح زیر است:

زمان

سطح قند خون (میلی گرم / دسی لیتر))

قبل از صبحانه

افراد بدون دیابت: 100

افراد مبتلا به دیابت: 130-70

دو ساعت بعد از غذا خوردن

افراد بدون دیابت: کمتر از 140 نفر

افراد مبتلا به دیابت: کمتر از 180 نفر

قبل از رفتن به تخت خواب

افراد بدون دیابت: 120

افراد مبتلا به دیابت: 150-90

A1C اندازه گیری است که تصویر متوسط ​​گلوکز را در مدت زمان طولانی نشان می دهد. A1C برای افراد مبتلا به دیابت باید کمتر از 7 درصد و برای افراد بدون دیابت کمتر از 6 درصد باشد.

قند خون چگونه بر بدن تأثیر می گذارد؟

انسولین و گلوکاگون تأثیر مستقیمی ندارند ، به ویژه در افرادی که قند خون بالا یا پایین دارند.

قند خون بالا

علائم قند خون بالا:

  • ادرار زیاد: کلیه ها سعی می کنند گلوکز اضافی را دفع کرده و به قند خون بالا پاسخ دهند.
  • تشنگی زیاد همراه با تکرر ادرار: هنگام تنظیم قند خون کلیه ها ممکن است دچار کم آبی شده و احساس تشنگی کنند.
  • احساس گرسنگی بیش از حد: قند خون بالا باعث نمی شود احساس گرسنگی کنید. با این حال ، سطح پایین انسولین اغلب باعث احساس گرسنگی در قند خون بالا می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بسیار بالا می تواند منجر به علائم زیر شود:

  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص
  • کاهش نرخ بازیابی
  • خارش و خشکی پوست
  • خطر عفونت افزایش می یابد
  • سردرد
  • خستگی و عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر بین وعده های غذایی ، رژیم غذایی نامناسب ، برخی داروهای دیابت و برخی بیماری ها می تواند قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون:

  • سرگیجه
  • نبض سریع
  • ضعف
  • سوزن سوزن شدن ، به ویژه در زبان ، لب ها ، دست ها یا پاها
  • گرسنگی همراه با حالت تهوع
  • شعور
  • سردرگمی و عدم تمرکز
  • تحریک پذیری

در صورت عدم درمان ، قند خون پایین می تواند منجر به تشنج یا از دست دادن هوشیاری شود.

انواع دیابت

دیابت زمانی ایجاد می شود که انسولین ناکارآمد شود یا بدن نتواند آن را تولید کند. این بیماری مشکلاتی در تنظیم قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد:

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که اغلب در سنین جوانی بروز می کند. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت نوجوانان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حمله سیستم ایمنی به سلول های بتا است که انسولین را در لوزالمعده تولید می کنند.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب قند خون بسیار بالایی را تجربه می کنند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند مقدار زیادی گلوکز در خون مصرف کنند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و معمولاً به دلیل شیوه زندگی مانند اضافه وزن پیشرفت می کند.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند.

دیابت بارداری

دیابت حاملگی نوعی دیابت است که در برخی از زنان در دوران بارداری بروز می کند. اگر یک زن باردار است ، جفت ، که از نوزاد در حال رشد حمایت می کند ، ممکن است توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. این منجر به مقاومت به انسولین می شود که علائم آن مشابه علائم موجود در دیابت نوع 2 است.

دیابت بارداری معمولاً پس از تولد کودک از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای ایجاد دیابت نوع 2 در آینده است.

برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و برخی دیگر مبتلا به دیابت نوع 2 باید سطح انسولین خود را کنترل کرده و قند خون خود را از طریق رژیم غذایی و ورزش منظم کنترل کنند.

مترجم: سید حمیدرضا ناجی

منبع:

امروزه از نظر پزشکی مهم است

دیدگاهتان را بنویسید