آیا چالش “اعتیاد به غذا” کمک می کند یا آسیب می رساند؟


زمان خواندن: 6 دقایق

این یک جمله رایج است: “من به غذای X معتاد هستم” یا “من نمی توانم قند را کنترل کنم”. مفهوم اعتیاد به غذا به راحتی توسط عموم مردم پذیرفته شده است و تحقیقات نشان می دهد که اکثر مردم معتقدند “چاقی” می تواند ناشی از اعتیاد به غذا باشد. در حقیقت ، نیمی از مردم معتقدند که به غذا معتاد هستند.

با این حال ، این ایده که ما می توانیم به مواد غذایی اعتیاد داشته باشیم ، همانطور که می توانیم به الکل یا کوکائین معتاد شویم ، به طور فعال در دانشگاه ها مورد بحث است.

برخی دانشمندان معتقدند که ما ممکن است به عنوان یک ماده به غذا معتاد باشیم. دیگران اشاره می کنند که هیچ شواهد قوی برای حمایت از این ایده وجود ندارد ، اما به احتمال زیاد برخی از افراد “اعتیاد به غذا” دارند. (این یک نوع اعتیاد رفتاری شبیه به اعتیاد به خرید یا قمار خواهد بود.) من قبلاً در این مورد در مقاله خود نوشتم. سیاتل تایمز ستون

اما جنبه دیگری از “اعتیاد به غذا” وجود دارد که در تحقیقات رواج یافته است. درست است چگونه ایده اعتیاد به غذا درک ما را از خود یا دیگران رنگ می کند. بیایید کمی عمیق تر عمل کنیم.

بحث در مورد تفاوت های ظریف اعتیاد به غذا

در اوایل سال جاری ، تعدادی مقاله در مجله تغذیه بالینی آمریکا مفهوم اعتیاد به غذا را مورد بحث قرار دادبه به ویژه اینکه آیا به توضیح پرخوری و افزایش وزن کمک می کند یا خیر.

تیمحققان بر این عقیده بودند که برخی افراد به شیوه ای که با اعتیاد مطابقت دارد غذا می خورند. آنها همچنین توافق کردند که ویژگی های غذای خورده شده ، عوامل خطر فردی و الگوهای غذایی رفتاری در اعتیاد نقش دارند. در نهایت ، آنها توافق کردند که عوامل م indexثر بر شاخص توده بدنی (BMI) در محدوده “چاقی” چند وجهی هستند و رفتارهای اعتیادآور خوردن برای برخی از افراد با وزن بیشتر مناسب است ، رفتارهای اعتیادآور نیز در افرادی با وزن کمتر مشاهده می شود. وزن کل

در مورد پتانسیل اعتیادآور غذاهای فراوری شده اختلاف نظر وجود دارد. به طور خاص ، یکی از محققان گفت که غذاهای بسیار فرآوری شده – که حاوی کربوهیدرات ها و چربی های سریع جذب کننده به همراه نمک و افزودنی های معطر هستند – در ایجاد مسیرهای پاداش در مغز م effectiveثرتر هستند و بیشتر از مواد غذایی حداقل پردازش شده در اعتیاد استفاده می شوند.

محقق دیگری گفت وجود دارد تقریباً هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد محرک هایی هستند که باعث تشکیل مواد غذایی خاصی می شونداعتیاد آور به غذا اول ، غذاهای بسیار فرآوری شده قابل مقایسه با داروهایی نیستند که از طریق مکانیسم های بیوشیمیایی خاص و فوری در مغز و بدن عمل می کنند. همچنین ، به خاطر داشته باشید که اکثر مردم روزانه غذاهای بسیار فرآوری شده را مصرف می کنند بدون این که اثرات ناشی از مصرف مواد مخدر را تجربه کنند.

“اعتیاد به غذا” و هراس داخلی

گذشته از بحث در مورد اعتیاد به مواد غذایی ، ممکن است آسیب غیرمنتظره ای از آنچه ما خود یا دیگران را “معتاد به غذا” می نامیم وارد شود. فوبیای چرب در جامعه ما رایج است (می دانم که تکان دهنده است) ، و فاتفوبیا را می توان با باورهای خاصی در مورد علت افزایش وزن تقویت کرد.

در اصل ، هنگامی که ما در مورد علل سلامتی قضاوت می کنیم (نه اینکه حضور در یک بدن بزرگ یک وضعیت سلامتی است ، اما در جامعه ما بسیار رنگی است) ، این نظرات تمایل دارند بر نگرش ما نسبت به خود افراد تأثیر بگذارد.

این مطالعه در ماه اوت در مجله منتشر شد چاقی 447 بزرگسال را به صورت تصادفی یکی از چهار قسمت اطلاعاتی را مطالعه کردند. سه نفر توضیح دادند که این باعث “چاقی” می شود – یک قسمت در مورد اعتیاد به غذا ، دومین مورد در اعتیاد به غذا ، و دومین مورد در عدم تعادل کالری – چهارم – یک عبارت “کنترل کننده” برای خواندن است که هیچ ارتباطی با وزن ندارد. معابر با لحن خنثی طراحی شده اند و از آثاری مانند “انتخاب” ، “اراده” یا “کنترل خود” استفاده نمی کنند.

سپس شرکت کنندگان ارزیابی های طراحی شده برای اندازه گیری انگ وزن (اصطلاح دیگری برای هراس) با هدف خود (داخلی) یا دیگران (خارجی) را طراحی کردند. شرکت کنندگانی که گزیده ای را می خوانند که اعتیاد به غذا را به عنوان علت توصیف می کند انگ وزن یکپارچه بالاتر گزارش شده است در مقایسه با افراد تحت کنترل این برخلاف انتظار محققان بود.

آنچه واقعاً جالب است این است که افراد گروهی که وظیفه داشتند متن مربوط به اعتیاد به غذا را بخوانند ، داشتند سطوح بالاتری از ننگ وزن داخلی ، صرف نظر از وزن آنها یا اینکه خود را با اعتیاد به مواد مخدر مبارزه می کنند یا خیر.

نویسندگان می گویند احتمال دارد که استدلال هایی در مورد نقش اعتیاد در افزایش وزن – اما نه سایر غذاها – داشته باشد افزایش عزت نفس شرکت کنندگان در انتخاب محصولات به اصطلاح “وابسته” با درجه بالایی از پردازش یا باعث ناامیدی آنها در مورد اینکه آیا می توانند خوردن این محصولات را متوقف کنندبه این به نوبه خود می تواند احساس اضطراب و افسردگی مرتبط با وزن را در کنار میل به کاهش وزن افزایش دهد.

“اعتیاد به غذا” و هراس با هدف دیگران

در یک مقاله تحقیقی برای سال 2019 ، به طور خاص پرسیده شد که آیا نام تجاری “اعتیاد به غذا” نشان دهنده محرک وزن است؟ در دو مطالعه جداگانه آنلاین ، از 962 شرکت کننده خواسته شد که قسمتی از زن را که “اضافه وزن” نامیده می شود ، بخوانند. اما همه قسمت ها دقیقاً یکسان نبودند.

بر اساس یک قرار ملاقات تصادفی ، برخی از شرکت کنندگان گزیده ای را مطالعه کردند که در آن یک زن با تشخیص اعتیاد به غذا (“وضعیت سلامتی”) تشخیص داده شد. به طریقی دیگر ، زن معتقد بود که به غذا معتاد است (شرایط “تشخیص خود”). مورد سوم به اعتیاد به غذا اشاره نکرد (شرط “کنترل”).

شرکت کنندگانی که قطعات “پزشکی” و “خود تشخیص” را می خوانند انگ های بیشتری را نسبت به زنان ابراز کرد نسبت به کسانی که وینت “کنترل” را می خوانند. این حتی در مورد شرکت کنندگانی که اظهار داشتند معتقدند اعتیاد یک بیماری است و نه مدیریت شخصی ما ، صادق است.

بنابراین ایده این است که اگر کسی به غذا معتاد است ، حتی اگر تقصیر او نیست ، مشکلی در آن وجود دارد و او شایسته تحقیر است. این تفاوت با نگاه افراد زیادی به اعتیاد به الکل یا مواد مخدر ندارد.

فراتر از معناشناسی

من هستممن قبلاً این را گفته ام و خودم را تکرار می کنم: اعتیاد به غذا واقعی است یا نه ، وقتی احساس می کنید به غذا معتاد هستید ، احساسات شما واقعی است.

لازم به ذکر است که اگر گروهی از افراد را که هنگام خوردن غذای یکسان احساس مشابهی دارند “خارج از کنترل” قرار دهید ، افراد مختلف گروه این تجربه را با نام های مختلف صدا می زنند:

  • اعتیاد به غذا
  • مشروب الکلی
  • تغذیه احساسی
  • پرخوری

با این وجود ، تنها یک مورد (اختلال پرخوری) دارای معیارهای تشخیصی معتبر است آنچه واقعاً مهم است عنوان نیست ، این است که اگر چیزی از خوردن غذا برای شما مشکل ایجاد کند ، شما سزاوار کمک و پشتیبانی هستید.

من پیشنهاد می کنم که پرهیز جواب نمی دهد. یکی از چیزهایی که باعث می شود هنگام غذا خوردن احساس كنترل كنیم محدودیت ها هستند. این زمانی صادق است که کالری را محدود کنیم و بدن به اندازه کافی سوخت دریافت نکند. این امر زمانی صادق است که محصولات خاصی را محدود کنیم. این سندرم “میوه ممنوعه” است. و پرهیز غیر از خویشتن داری کامل چیست؟

تلاش برای مبارزه با اعتیاد به مواد غذایی ممکن است یا نباشد ، دستور العمل بازگشت غذا است. برای درک آنچه در حال رخ دادن است ، واقعاً به زمان و توجه و همچنین مطالعه تاریخ غذا و خوردن نیاز دارید. این شامل تجربه اولیه کودکی است. بر مواردی مانند ایمنی غذا و آسیب ها تأثیر می گذارد. این یک کار مهم پزشکی است که هیچ راه سریع و آسانی برای حل آن وجود ندارد.

منابع متعدد

من مرتباً این قسمت از پادکست Food Psych را توصیه می کنم: “حقیقت در مورد” اعتیاد به غذا “با مارسی ایوانز.” (80 پوند اگر قبلاً در بستر پادکست آن در Food Psych مشترک شده اید.)

من در مریخ مصاحبه کردم سیاتل تایمز سال گذشته ، و در مورد اعتیاد به غذا در این ویدئو در فیس بوک تقریباً همان زمان صحبت کرد.


کری دنت یک متخصص تغذیه ثبت شده از شمال غربی اقیانوس آرام ، نویسنده مستقل ، مشاور تغذیه بصری ، نویسنده و سخنران است. در میان ابرقدرت های او نابود کردن افسانه ها در مورد تغذیه و توانمندسازی زنان در بدن خود احساس بهتری داشته باشید و غذاهایی را انتخاب کنید که لذت ، تغذیه و سلامتی را حفظ کنند.

این پست را چاپ کنید این پست را چاپ کنید

دیدگاهتان را بنویسید