ماهی مانکفیش که در اقیانوس اطلس و نواحی بین مین تا کارولینای شمالی یافت می‌شود، به دلیل طعم شیرین و ملایم و گوشت سفت و گوشتی‌اش که شباهت زیادی به خرچنگ دارد، محبوب است. این ماهی علاوه بر طعم خوشایند، فواید سلامتی متعددی نیز دارد.
ویژگی‌های ماهی مانکفیش
مانکفیش بدنی باریک و نوک‌تیز دارد و رنگ آن قهوه‌ای در بالا و سفید در زیر است. سر پهن و دهان بزرگ با دندان‌های سوزنی از ویژگی‌های بارز این ماهی است که باعث شده به آن لقب «تمام دهان» بدهند. همچنین یک زائده آویزان روی سرش دارد که به عنوان طعمه برای شکار استفاده می‌شود و به همین دلیل به آن «ماهی ماهیگیر» هم می‌گویند. این ماهی می‌تواند بیش از ۴ فوت طول و تا ۵۰ پوند وزن داشته باشد. فصل صید آن از نوامبر تا ژوئن است و در پاییز به اوج می‌رسد.
فواید سلامتی ماهی مانکفیش
این ماهی سرشار از پروتئین، فسفر، ویتامین‌های B6 و B12 و سلنیوم است که هر کدام نقش مهمی در سلامت بدن دارند.
پروتئین
پروتئین‌ها بلوک‌های سازنده زندگی هستند و از اسیدهای آمینه تشکیل شده‌اند. بدن ما اسیدهای آمینه ضروری را نمی‌سازد و باید از طریق غذا دریافت شوند. پروتئین‌ها به احساس سیری بیشتر کمک می‌کنند و در مدیریت وزن موثرند. همچنین به ترمیم و تقویت عضلات پس از ورزش کمک کرده و از تحلیل عضلانی مرتبط با افزایش سن (سارکوپنی) پیشگیری می‌کنند.
فسفر
فسفر یکی از فراوان‌ترین مواد معدنی بدن است که بیشتر در استخوان‌ها و دندان‌ها ذخیره شده است. این ماده به حفظ انرژی بدن، تشکیل مواد ژنتیکی (DNA و RNA)، ساخت غشای سلولی، تعادل pH بدن، انتقال اکسیژن و عملکرد سالم مغز و سیستم عصبی کمک می‌کند.
ویتامین‌های B6 و B12
ویتامین B6 (پیریدوکسین) در کاهش رشد برخی سرطان‌ها موثر است و ویتامین B12 (کوبالامین) که به طور طبیعی در مواد غذایی حیوانی یافت می‌شود، برای رشد مغز و سیستم عصبی، تشکیل DNA و گلبول‌های قرمز ضروری است.
سلنیوم
سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب است که در ساخت پروتئین‌ها و آنزیم‌های مهم به نام سلنوپروتئین‌ها نقش دارد. این ماده در محافظت از سلول‌ها، سلامت تولیدمثل، متابولیسم هورمون‌های تیروئید و جلوگیری از برخی بیماری‌ها مانند سرطان، بیماری‌های قلبی و اختلالات خودایمنی تیروئید موثر است.
معایب و نکات احتیاطی
گوشت ماهی مانکفیش دارای مقادیر کمی جیوه است که برای انسان معمولاً مضر نیست، اما مصرف زیاد جیوه می‌تواند خطراتی داشته باشد. همچنین میزان اسیدهای چرب امگا-۳ در این ماهی کمتر از سایر ماهی‌ها است. به همین دلیل کودکان خردسال و زنان باردار باید مصرف آن را محدود کنند. برای افراد مسن، فواید دریافت امگا-۳ ممکن است بیشتر از خطرات احتمالی باشد.
ارزش غذایی ماهی مانکفیش در هر ۱۰۰ گرم
| ماده مغذی | مقدار |
|---|---|
| کالری | ۷۶ |
| پروتئین | ۱۴.۵ گرم |
| چربی کل | ۱.۵۲ گرم |
| چربی اشباع | ۰.۳۴ گرم |
| کربوهیدرات | ۰ گرم |
| قند کل | ۰ گرم |
| فیبر غذایی | ۰ گرم |
| کلسترول | ۲۵ میلی‌گرم |
| سلنیوم | ۳۶.۵ میکروگرم |
| سدیم | ۱۸ میلی‌گرم |
کالری و کلسترول
گوشت ماهی مانکفیش گزینه‌ای سالم برای کنترل وزن است زیرا کالری و سدیم کمی دارد. به عنوان مثال، یک وعده ۶ اونسی از ماهی پخته شده فقط ۱۱۰ کالری دارد. با این حال، میزان کلسترول آن نسبتاً بالاست، بنابراین بهتر است مصرف آن را به صورت گاه‌به‌گاه در نظر بگیرید.
روش‌های تهیه و مصرف
ماهی مانکفیش را می‌توان به صورت کامل پاک شده یا به شکل قطعاتی مانند کبد یا دم خریداری کرد. دم این ماهی به دلیل طعم مشابه خرچنگ به «خرچنگ فقرا» معروف است. کبد آن نیز به صورت سوشی (آنکیمو) مصرف می‌شود. روش‌های پخت متنوعی مانند کباب کردن، سرخ کردن، بو دادن یا افزودن به سوپ برای این ماهی وجود دارد.
یک دستور ساده برای تهیه مانکفیش با اسفناج به این صورت است: ماهی را با روغن زیتون و ادویه‌ها در دمای ۴۰۰ درجه فارنهایت به مدت ۲۰ دقیقه برشته کنید. در همین حال، یک قاشق غذاخوری روغن زیتون را در تابه گرم کرده و ۳۴۰ گرم اسفناج بچه را به مدت ۲ دقیقه تفت دهید تا نرم شود، سپس کمی آب لیمو بزنید. در صورت تمایل می‌توانید روی غذا بادام برش خورده بریزید.
