نوزادان نارس به دلیل تولد زودهنگام، در معرض خطر بالاتری برای بروز مشکلات بینایی قرار دارند. این مشکلات شامل رتینوپاتی نوزادان نارس و استرابیسموس (عدم همراستایی چشمها) میشود. در این مقاله به بررسی این مشکلات و راههای پیشگیری از آنها میپردازیم.
رتینوپاتی نوزادان نارس (ROP)
این وضعیت عمدتاً در نوزادان نارس رخ میدهد و معمولاً هر دو چشم را تحت تأثیر قرار میدهد. نوزادانی که وزن آنها حدود ۲٫۷۵ پوند و زودتر از ۳۱ هفته به دنیا میآیند، بیشتر در معرض این بیماری هستند. از میان ۲۸,۰۰۰ نوزاد متولد شده با این وزن، تا ۱۶,۰۰۰ نفر ممکن است به نوعی از ROP مبتلا شوند. خوشبختانه، بیشتر آنها دچار نوع خفیف این بیماری میشوند و نیازی به درمان ندارند. اما اشکال شدیدتر میتوانند منجر به از دست دادن بینایی و حتی کوری شوند.
رشد چشم نوزادان از حدود ۱۶ هفته آغاز میشود و سریعترین رشد در ۱۲ هفته آخر بارداری اتفاق میافتد. تولد زودهنگام میتواند این رشد را مختل کند و منجر به ROP شود. عوامل خطر دیگر شامل کمخونی، مشکلات تنفسی و انتقال خون است.
تشخیص و درمان
تنها راه تشخیص ROP، انجام معاینه چشم است. نوزادان متولد شده در ۳۰ هفته یا کمتر و نوزادانی که وزن آنها کمتر از ۳ پوند است، نیاز به غربالگری دارند. درمان این بیماری ممکن است شامل روشهایی مانند کرایوتراپی (فریز کردن) یا فوتوکوآگولیشن (درمان با لیزر) باشد.
استرابیسموس
استرابیسموس به وضعیتی اطلاق میشود که در آن چشمها به درستی همراستا نیستند. این مشکل ممکن است به دلیل عدم توسعه کافی مغز برای کنترل عضلات چشم در نوزادان نارس رخ دهد. عوامل دیگری مانند مشکلات مغزی یا عصبی، آسیبهای چشمی و اختلالات ژنتیکی نیز میتوانند در بروز این مشکل نقش داشته باشند.
درمان استرابیسموس معمولاً شامل استفاده از چشمپوش برای تقویت چشم ضعیفتر و در صورت لزوم، جراحی برای اصلاح عضلات چشم است. این درمانها باید در سنین پایین انجام شوند تا از بروز مشکلات بینایی دائمی جلوگیری شود.
دیدگاهتان را بنویسید