۱۵ نکته درباره عدم اتلاف



«ضایعات صفر» نوعی سبک زندگی است که در آن فرد تصمیم می‌گیرد مسئولیت زباله‌هایی را که در روز و شب تولید می‌کند به‌طور کامل به عهده بگیرد و همچنین تلاش می‌کند تولید زباله را به صفر برساند.

به گزارش ایسنا، ما انسان ها هرگز نمی توانیم به ضایعات صفر برسیم. «ضایعات صفر» فقط نامی برای نوعی سبک زندگی است، اما اگر شرایط مناسب باشد، می‌توانیم زباله‌های صفر را مدیریت کنیم. مشروط بر اینکه صنایع تولید مواد غذایی و شوینده و دلایل تولید زباله های خانگی را همراهی کند. با نگاهی به زندگی مصرفی در دنیای امروز و اهمیت این موضوع، به ۱۵ نکته از سخنان محمد المطی – دبیر سازمان مردم نهاد شبکه های محیط زیست و منابع طبیعی کشور اشاره می کنیم:

* مفهوم «هدر رفت صفر» به تازگی وارد برنامه های آموزشی مناطق دولتی شده است. مثلاً در برنامه های آموزشی در حوزه دهیاری ها، شهرداری ها، مقررات محیطی و یا صدا و سیما به این مفهوم اشاره شده است.

* Zero Waste یک فعالیت و فرآیند کاملا شخصی با اصول، قوانین و راه حل است.

*در حال حاضر نمونه منحصر به فردی در دنیا نداریم که بتوانیم به صفر مطلق ضایعات دست پیدا کنیم، البته اقداماتی هم به صورت تدریجی انجام شده است، اما برای رسیدن به مرحله صفر شدن اسراف، رفتار شهروندی یا تغییر سبک زندگی. از شهروندان و روستاییان به تنهایی نمی توانند کمک کنند، ما به مجموعه ای از فرآیندها برای دستیابی به ضایعات صفر یا تقریباً صفر نیاز داریم.

* اگر سبک زندگی بدون ضایعات را رعایت کنیم چاره ای نداریم جز اینکه از خرید اجناس خودداری کنیم یا مدل های مختلف بدون زباله بخریم اما در نهایت نیاز به خرید بسته های ضایعاتی داریم.

* تولید نیز باید به سمتی برود که بسته بندی تجدیدپذیر و قابل برگشت به طبیعت باشد. به این ترتیب کمی به صفر باقی مانده نزدیک می شویم.

* اگر در نظام دولتی در ارائه آموزش ها و مشوق ها بیشتر کار کنیم، در کاهش ضایعات بهتر عمل می کنیم، اما اگر برخی واحدها به تنهایی سعی کنند اصول سبک زندگی ناب را رعایت کنند، نمی کنیم. بنابراین برای دستیابی به نتیجه مطلوب، لازم است تولیدکننده در این مسیر به سمت مصرف کننده تلاش کند. دولت باید مشوق هایی را در نظر بگیرد که باعث ایجاد انگیزه و پرورش شهروندان می شود، زیرا آنها شخصاً سبک زندگی اتلاف صفر یا صفر را دنبال می کنند. به عبارت دیگر با دریافت امتیاز اجتماعی برای داشتن زندگی سالم، اعتبار اجتماعی نیز کسب می کند.

* مهمترین زیرساخت برای سبک زندگی بدون زباله وجود زیرساخت های فرهنگی است. معمولا مردم به زیرساخت های فیزیکی علاقه دارند، اما کسب فرهنگ مهمتر است. فرهنگ پژوهی به معنای یافتن گروه ها و بسته های فرهنگی و هنجاری در زندگی مردم ایران یا مردم نقاطی از جهان است که در این زمینه موفق بوده اند و یافتن و ترویج این فرهنگ اولین قدم است. بعد از زیرساخت های فرهنگی باید تجهیزات خود را نوسازی کنیم.

* مهم ترین راهکار برای رویکرد زباله صفر، رسیدگی به بسته فرهنگی با توجه به زیرساخت های فرهنگی است. قبل از هر چیز باید بتوانیم شهروندان ایرانی را در کنار اقدامات و سایر بخشهای تولیدی، صنعتی، خدماتی و دولتی ترغیب کنیم تا به سمت سبک زندگی با زباله نزدیک به صفر حرکت کنند.

* اولین گام در بحث مدیریت پسماند، تولید زباله است و بین مصرف، کمیت و تنوع تقاضا در سبک زندگی ایرانی رابطه مستقیم وجود دارد.

* مدل اقتصادی جهان مبتنی بر مصرف گرایی است. ایران قطعاً از دنیا جدا نیست و بنابراین تولید زباله بر اساس این مدل مبتنی بر دفع و نوسازی مستمر است. مثلاً تلفن های همراه طوری طراحی شده اند که بعد از حدود سه سال باید آن ها را تعویض کنیم.

* یکی از بزرگترین مشکلات جامعه، غلبه کالاهای مصرفی بر جامعه است. اکثر محصولات در زمینه لوازم مصرفی خانگی، تغذیه و … مخصوص افراد بوده و دارای بسته بندی «گران قیمت» هستند. گویی رقابت در تولید بسته بندی های متنوع و رنگارنگ. آنها از مواد بسته بندی استفاده می کنند که از نظر ظاهری جذاب هستند، اما جزو موادی هستند که تجدیدپذیر نیستند یا فرآیند بازیافت بسیار دشواری دارند و عملا قابل بازیافت نیستند.

*مسائل بسته بندی در تولید نیاز به توجه دارد و کارشناسان حوزه زباله و بازیافت باید با کارخانه ها در ارتباط باشند.

* بسته بندی مواد غذایی یک مشکل زباله روزانه است. به عنوان مثال با توجه به حجم مواد غذایی داخل بسته بندی فویل و پفک می توان از یک سوم بسته بندی موجود استفاده کرد اما با تزریق هوای سه برابر بیشتر از مواد داخل بسته، بسته را سه برابر بزرگتر و در نهایت بسته بندی می کند. ، سه برابر بیشتر زباله تولید می شود.

* ابتدا برای بهبود مصرف و کاهش تولید زباله باید بسته فرهنگی را به عنوان زیرساخت اساسی تهیه و ارائه کنیم. با اجرای این بسته می توان تقاضا و مصرف را هم در خانواده و هم در مدرسه به صورت پایدار مدیریت کرد و از این طریق بخشی از مشکلات پسماند جامعه را برطرف کرد.

* در حوزه تولید زباله، نمایش نمونه های مختلف زندگی مصرفی در فضای مجازی و اینستاگرام رایج شده است. اگر مردم به جای تقلید از این سبک زندگی تشویق به کاهش تولید زباله و در نتیجه کسب اعتبار اجتماعی شوند، مطمئناً دیگران به این اعتبار اجتماعی گرایش پیدا خواهند کرد زیرا داشتن این امتیاز و اعتبار اجتماعی سرگرم کننده است.

انتهای پیام