یک لحظه فرض کنیم جام جهانی را حذف می کنند



بیست و نهمین جشنواره جوانان هنرهای تجسمی که به طور رسمی از ۱۸ شهریور آغاز شده و تا آذرماه ادامه دارد، با تفاوت عمده ای در این دوره برگزار می شود. رویکردی که بخش رقابتی را از آخرین نسخه این رویداد حذف کرد. اما فقدان بخش رقابتی با عنوان «جشنواره» چقدر سازگار است؟

به گزارش خبرنگار حوزه تجسمی ایسنا، جشنواره هنرهای تجسمی جوانان در کنار جشنواره هنرهای تجسمی فجر یکی از رویدادهای مهم مرتبط با حوزه هنرهای تجسمی است، اما هنوز به خوبی از سوی هنرمندان شناخته و پذیرفته نشده است. باید باشد. بودن است.

صرف نظر از دلایل ناشناخته ماندن این رویدادها در حوزه هنرهای تجسمی، برخی از منتقدان معتقدند که حذف بخش رقابتی جشنواره هنرهای تجسمی جوانان، اگرچه ممکن است انگیزه ای برای افزایش استقبال از آن باشد، ایده خوبی نیست. اما برخی معتقدند اصل رقابت با هنر همخوانی ندارد و همدلی را از بین می برد، به ویژه در بین جوانانی که در گروه های سنی مختلف شرکت می کنند.

در همین راستا و برای بررسی این موضوع با روح الله شمس زاده داور رشته مجسمه سازی جشنواره گفت و گو کردیم تا نظر این هنرمند را جویا شویم.

رقابت شور!
شمس زاده با اشاره به اینکه رقابت جزء لاینفک جشنواره است، به ایسنا گفت: مثلاً فرض کنید جام جهانی از رقابت حذف شود، رقابت بین انسان و هنرمند همیشه عالی بوده است، اگرچه برخی همیشه فکر می کنند هنر هیچ است. رقابتی است اما حقیقت این است که رقابت باعث ایجاد جذابیت و اشتیاق می شود و از طرفی معمولا افرادی که جایزه می گیرند این جایزه در رزومه آنها قرار می گیرد و بعداً هر جا که بخواهند رزومه خود را ارائه دهند مثلاً می گویند برنده شده اند. جایزه برگزیده جشنواره هنرهای زیبای جوانان و این یک امکان است.»
وی ادامه می دهد: دوستان معتقدند عدم رقابت پذیری جشنواره باعث پررنگ شدن بحث همدلی در بین شرکت کنندگان می شود که این هم یک نظر است و به نظر من برای حذف قسمت رقابتی باید به جوانب مختلف فکر کرد.

در این زمینه بخوانید:

آیا می توان به پایان این دومینو امیدوار بود؟

شمسی زاده در پاسخ به این سوال که آیا با حذف قسمت رقابتی همدلی در بین شرکت کنندگان بیشتر شده است؟ او می‌گوید: «به نظر من باید یک جامعه آماری آماده شود و در مورد این سیاست مطالعه شود. در طول ۲۹ فصل این سنت همیشه یک امتیاز بوده است و امسال حذف شده است. به نظر من این سیاست حذف شده است. باید مطالعه شود و جامعه آماری از شرکت کنندگان تهیه شود.»

سیاستمداران ریسک نمی کنند
داور بیست و نهمین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان نیز با بیان اینکه نام های تکراری در این جشنواره وجود دارد، اظهار کرد: همین تعداد باید تحلیل شود، مردم در این مسیر قوام پیدا می کنند. . این بخشی از داستان است که نمی توان آن را پنهان کرد و برخی از نام ها این ویژگی را دارند.”
وی ادامه می دهد: افرادی هستند که دائماً در رویدادهای فنی فعال هستند، بحث مربی و عامل اصلی واقعاً بحث پیچیده ای است، فردی که می خواهد تدریس کند باید درک کلی از مختصات پرونده داشته باشد، سیاستمداران این کار را انجام می دهند. معمولاً ریسک نمی‌کنند و وقتی می‌خواهند شخص جدیدی وارد کنند، دائماً به جوانب آن فکر می‌کنند.
شمسی زاده می افزاید: پرهیز از خطر استفاده از افراد جدید در آموزش و پرورش در نهایت منجر به تکرار برخی نام ها می شود، باید به فاصله زمانی نگاه کرد، لازم نیست برای هر ترم یک گروه داور و چرخه تغییر حاکمان وجود داشته باشد. باید کندتر باشد فقط یک مشکل را توضیح می‌دهم مکانیزم انتخاب نام، در آموزش هنر، تجربه یک عامل کلیدی است، اما داوران و اساتید باید ترکیبی از افراد با تجربه فزاینده باشند.»

مخاطب ما اهل مدرسه نیست
این هنرمند مجسمه ساز با اشاره به اینکه بیشتر شرکت کنندگان در رشته مجسمه سازی از سه دانشگاه هستند، می گوید: جشنواره جوانان در واقع رویدادی است که در قالب یک کارگاه برگزار می شود و از این رو آنچه برگزیده می شود فقط خود کار ممکن است هنرمند قبل از جشنواره اثری خلق کرده باشد و یک سال روی آن کار کرده باشد اگر نمایشگاهی بود آن اثر را انتخاب می کردیم.
وی ادامه می دهد: امسال تمرکز بیشتر روی ارائه امکان بود و دو اتفاق در این زمینه افتاد؛ یکی اینکه بخش رقابتی حذف شد و دوم اینکه بالاخره نیاز به خلق اثر از بین رفت جشنواره هنرهای تجسمی جوانان. یک کارگاه – کارگاه است و ما بر این قسمت تاکید کرده ایم.

شمسی زاده می افزاید: مجسمه سازی رشته بسیار خاصی است چرا که در هنرستان ها و دبیرستان ها چنین رشته ای نداریم و بخشی از مخاطبان ما که قرار است از مدارس بیایند در واقع وجود ندارند و مخاطبان ما اهل مدرسه نیستند و حضور داشته اند. از سه دانشگاه در سالهای من در آنجا شرکت کنندگان بیش از سه دانشگاه تهران، هنر و نیشابور بودند، در حال حاضر، علاوه بر این، افرادی را داریم که از رشته دیگری آمده اند و شرکت کرده اند، اما معمولاً در سال هایی که آنجا بودم، بیشتر مخاطبان هستند. از این سه دانشگاه و این افراد بیشتر از هنرمندانی هستند که اصول مجسمه سازی را در دانشگاه آموخته و می دانند.

این هنرمند در پایان با اشاره به رویکرد پژوهشی نظری جشنواره خاطرنشان می کند: این افراد پروژه های خود را آوردند و در نهایت این پروژه ها در طول جشنواره با رویکرد پژوهشی نظری به صورت میدانی انجام شد و نمایشگاهی با گروه های دیگر برپا شد. خوب.”

انتهای پیام