کمتر، بیشتر است! – اسنا


“مشترک”؛ سبکی که این روزها هنرمندان در دنیای هنرهای تجسمی در عکاسی، سینما و نقاشی به آن توجه کردند و حتی مردم با عشق به این سبک زندگی خود را به سمت سادگی و سادگی سوق دادند. سبکی که علاوه بر سادگی بی نهایت، فاقد نمادگرایی است.

به گزارش خبرنگار گروه تجسمی ایسنا، دنیای عکاسی مانند سرزمین عجایب است که در گذر زمان دستخوش تغییراتی تدریجی شده و ارتباط آن با رشته های دیگری مانند نقاشی و سینما را بیش از پیش برجسته کرده است.

در این راستا، از سوی دیگر، بسط یک تصویر واحد به مجموعه‌ای از تصاویر، بر رابطه بین عکاسی و سینما تأکید می‌کند و از سوی دیگر، سادگی قاب‌هایی که به سبک مینیمال ثبت شده‌اند، ممکن است مخاطب را به یاد نقاشی بیاندازد. . در قرن بیستم و بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم، جهان با تغییرات گسترده ای در زمینه های فلسفی، هنری، سیاسی و اجتماعی مواجه شد و نظریات جدیدی در زمینه های مختلف پدیدار شد. به این ترتیب، تمام اصول مدرنیته به چالش کشیده شد و از دل این چالش، سبک جدیدی متولد شد که به جای نویسنده بر نقش مخاطب متمرکز بود: «مینیمالیسم».

سبکی بدون نماد، پیچیدگی، اصول تاریخی، سیاسی یا اجتماعی و غیره. به عبارت دیگر، آنچه در میان آثار «مینیمالیسم» می بینید همان چیز ساده ای است که در مقابل چشمان شماست. در زمینه نقاشی، این سادگی ممکن است شامل خطوط ساده و اشکال هندسی باشد، در عکاسی شامل یک قاب آرام و ساده است.

آنچه در زیر مشاهده می کنید عکس های هنگکی کونتجورو است که به سبک «مینیمالیستی» ثبت شده است. Hengki Kontjuro عکاسی متولد سال ۱۹۶۳ است که با کاوش در نور و سایه، تصاویر سیاه و سفیدی را ثبت کرده است که سکوت سادگی را فریاد می‌زند:

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

کمتر، بیشتر است!

انتهای پیام