پرستارانی که دیگر نمی خواهند!



ایسنا/ شرمحل و بختیاری کارکنان مراقبت های بهداشتی در طول شیوع بیماری عروق کرونر قلب درخشیدند، زیرا شهر تحت تأثیر ویروس بدنام ویروس کرونا قرار گرفته بود و برخی از مردم حتی آمادگی رفتن به بیمارستان برای مراقبت از عزیزان مبتلا به این بیماری را نداشتند. درمان به خصوص پرستاران به قیمت جان آنها تمام شد و بسیاری از آنها حتی از ملاقات با خانواده خود محروم شدند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، تعداد شهدای دفاع از سلامت در کشور گواه از خودگذشتگی این قشر برای از دست ندادن خانواده است. طی این فراخوان از کادر پرستاری که پروژه آنها به اتمام رسیده دعوت به همکاری شد و این افراد طی قراردادی به مدت ۸۹ روز در مراکز درمانی استخدام شدند.

تعدادی از دستیاران پرستار نیز در طول شیوع کرونا در مراکز درمانی مستقر شدند تا باری از دوش ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کاسته شود، اما با کاهش کرونا، این نیروها در حال سازگاری بودند.

حال این سوال پیش می آید که آیا دولت نباید برای جذب و استفاده از این نیروهایی که در مواقع بحرانی به یاری نظام سلامت شتافته اند، تسهیلاتی فراهم کند؟ آیا این تمایل مردم برای کمک در بحران های آینده را کاهش نمی دهد؟

بهرام مرادی – رئیس هیأت مدیره نظام پرستاری شهرکرد در گفت وگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با اشاره به اینکه مراکز درمانی شهر محال و بختیاری در زمان شیوع کرونا با کمبود نیروی پرستاری مواجه بودند، گفت: بر اساس مجوز وزارت بهداشت برای جبران کمبود در قالب‌های مختلف، برخی با قرارداد ۸۹ روزه و برخی با طرح‌های پرستاری قلب بیمارستانی تمدید شده اعمال شده است.

وی افزود: پس از فروکش تاج گذاری، این نیروها تعدیل شدند و پیگیری های زیادی برای بازگشت این نیروها به کار در قالب نیروهای پیمانکاری انجام شد، اما وزارت بهداشت با این موضوع مخالفت کرد.

مرادی گفت: تعداد نیروهای قرارداد موقت در رشته پرستاری در چهارمحال و بختیاری محدود بود و تلاش می کنیم این کارگران را به نظام سلامت بازگردانیم و در حال حاضر با کمبود نیروی پرستاری مواجه هستیم.

رئیس هیئت مدیره نظام پرستاری شهرکرد تصریح کرد: بخشی از کمبود نیروی پرستاری در بیمارستان ها با استخدام و تبدیل وضعیت کاری معین به قرارداد تامین می شود.

انتهای پیام