نانوذراتی که می توانند یک درمان امیدوارکننده سرطان باشند



درمان‌های مرسوم سرطان با خطر آسیب رساندن به بافت سالم مرتبط هستند، زیرا سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند و می‌توانند به بافت سالم نیز آسیب برسانند. دانشمندان در حال حاضر روی درمان‌های مبتنی بر فناوری نانو کار می‌کنند تا بر این محدودیت غلبه کنند و شانس بقا در چندین نوع سرطان را افزایش دهند.

به گزارش ایسنا، درمان های سرطان در حال حاضر محدود به جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی است. هر سه روش خطر آسیب به بافت طبیعی یا حذف ناقص سرطان را به همراه دارند. نانوتکنولوژی روشی است برای هدف‌گیری مستقیم و انتخابی سلول‌های سرطانی با روش‌های شیمی‌درمانی، بهبود جراحی انکولوژیک و افزایش اثربخشی درمان‌های مبتنی بر پرتو و سایر درمان‌های رایج. همه این روش ها می توانند به کاهش خطرات برای بیمار و افزایش شانس زنده ماندن کمک کنند.

تحقیقات در زمینه درمان سرطان به کمک فناوری نانو فراتر از تحویل دارو است و درمان‌های جدیدی را معرفی می‌کند که تنها با استفاده از خواص نانومواد در دسترس هستند. اگرچه نانوذرات در مقایسه با سلول‌ها کوچک هستند، اما به اندازه‌ای بزرگ هستند که حاوی بسیاری از ترکیبات مولکولی کوچک باشند.

توسعه یکپارچه نانوذرات جدید و ترکیبات دارویی فعال، امکان اکتشاف طیف گسترده ای از مواد فعال را فراهم می کند. علاوه بر این، درمان‌های ایمنی و پوشش‌های سطحی کمکی برای پرتودرمانی و شیمی‌درمانی مبتنی بر نانوذرات و همچنین درمان‌های مستقل هستند. استراتژی‌های نوآورانه شامل طراحی نانوذرات به‌عنوان کاتالیزور ایمنی است که از یک نانوساختار برای فعالیت ضد توموری پایدار استفاده می‌کنند.

نانوتکنولوژی چگونه درمان سرطان را بهبود می بخشد؟

نانوتکنولوژی با هدایت داروها برای هدف قرار دادن انتخابی سلول های سرطانی، شیمی درمانی را تقویت کرده و اثرات مضر آن را کاهش می دهد. حذف جراحی تومورها همچنین منجر به سطوح بالاتری از دقت و افزایش اثربخشی رادیوتراپی و سایر گزینه‌های درمانی فعلی می‌شود. نتیجه استفاده از فناوری نانو باعث کاهش خطرات برای بیمار و افزایش شانس بقا می شود.

دانشمندان در حال توسعه درمان های جدید با استفاده از نانوذرات تازه کشف شده هستند که خواص جدیدی برای استفاده در پزشکی دارند. نانوذرات اندازه کوچکی دارند و حاوی ترکیبات دارویی هستند. سطح نانوذرات به آنها اجازه می دهد تا رشته هایی از DNA، مربع ها، پپتیدها و آنتی بادی ها را حمل کنند.

دانشمندان در حال توسعه درمان های جدید با استفاده از نانوذرات تازه کشف شده هستند که خواص جدیدی برای استفاده در پزشکی دارند.

این افزودنی‌ها به نانوذرات توانایی بیشتری برای تقویت اثر درمانی می‌دهند یا به هدایت نانوذرات در جهت خاصی کمک می‌کنند. در نتیجه، نانوذرات حامل داروی پیچیده، درمان چند بعدی و پیش آگهی بهتر را تسهیل می‌کنند. خواص جذب انرژی نانوذرات به آنها اجازه می دهد تا کاربردهای درمانی را بهبود بخشند و از اختلال در بافت های بیمار جلوگیری کنند.

تحقیقات در مورد اثربخشی نانوذرات در زمینه انکولوژی در حال حاضر به سرعت در حال پیشرفت است و شامل بسیاری از موضوعات کلیدی مانند توسعه نانوذرات، داروهای موثر، توسعه بار ایمنی، پوشش‌های سطحی، نانوذرات درمانی، رادیوتراپی، شیمی‌درمانی و درمان‌های مستقل است. خواهد شد.

مواد مخدر

کاربرد اصلی نانوتکنولوژی در سرطان شناسی، دارورسانی است. چندین مطالعه نشان داده اند که نانوتکنولوژی می تواند با موفقیت سیستم های متعددی را طراحی کند که دارورسانی را بهبود می بخشد و عوارض جانبی را کاهش می دهد. نانوتکنولوژی عوارض جانبی داروها را کاهش می دهد و شانس زنده ماندن بیمار را افزایش می دهد. نانوتکنولوژی همچنین به روش‌های شیمی‌درمانی اجازه می‌دهد تا انتخابی‌تر باشند، زیرا به رساندن دارو به بافت‌های تومور کمک می‌کند. این رویکردها شامل توسعه حامل های نانومقیاس است که دارو را ادغام کرده و به هدف خود می رساند.

نمونه های زیادی از این نوع سیستم تحویل دارو وجود دارد. یکی از جدیدترین روش هایی است که برای افزایش اثربخشی داروهای شیمی درمانی در درمان سرطان روده بزرگ استفاده شده است. نتایج کارآزمایی بالینی توسط محققان آمریکایی نشان می‌دهد که یک سیستم دارورسانی مبتنی بر نانوذرات می‌تواند به افزایش نرخ بقای بیماران مبتلا به سرطان روده، سومین نوع شایع سرطان در جهان کمک کند. این سیستم دارورسانی داروهای شیمی درمانی را مستقیماً با کمک آنها به اندام های بیمار می رساند. مطالعات حیوانی نشان داده است که این سیستم در رساندن کپسیتابین به سلول های بیمار موثر است. در حالی که به سلول های سالم آسیب نمی رساند. این امر عوارض جانبی مرتبط با سمیت را کاهش داد و اثربخشی دارو را در کاهش فعالیت تومور افزایش داد.

نمونه های زیادی از این نوع سیستم تحویل دارو وجود دارد. یکی از جدیدترین روش هایی است که برای افزایش اثربخشی داروهای شیمی درمانی در درمان سرطان روده بزرگ استفاده شده است.

تحقیقات اخیر اثربخشی نانوحامل ها را در ارائه داروهای جایگزین و گیاه شناسی نشان داده است. دانشمندان دانشگاه مرکزی فلوریدا (UCF) یک درمان هدفمند جدید برای سرطان سینه سه گانه منفی (TNBC) ایجاد کرده اند که از نانوحامل ها برای رساندن «گامبوجیک اسید» به اهداف خاص استفاده می کند. مطالعات نشان داده است که این روش جدید در تقویت اثر ضد سرطانی GABA و کاهش آسیب به بافت سالم موثر بوده است. در نتیجه، استفاده از گامبیک اسید ممکن است به عنوان یک گزینه درمانی موثرتر برای سرطان سینه سه گانه منفی به نظر برسد.

افزایش ایمنی و درمان با فناوری نانو

یکی دیگر از زمینه های دلگرم کننده نانوتکنولوژی در زمینه سرطان شناسی، استفاده از آن در تقویت ایمنی درمانی است. اگرچه ایمونوتراپی مدت‌هاست به عنوان یک گزینه درمانی هیجان‌انگیز و بسیار مؤثر برای انواع سرطان‌ها شناخته شده است، اما تعداد بیمارانی که به ایمونوتراپی پاسخ مثبت می‌دهند کم است و تنها حدود ۱۵ درصد از بیماران پاسخ مثبت می‌دهند. این به مسیرهای متعدد فرار ایمنی تومور مربوط می شود.

برای کمک به تقویت اثربخشی سیستم ایمنی در برابر سرطان، از فناوری نانو برای کنترل سیستم ایمنی استفاده می‌شود. تحقیقات اخیر نشان داده است که نانوذرات و مواد زیستی به دانشمندان اجازه می‌دهند تا دارورسانی و محل ترکیبات اصلاح‌کننده سیستم ایمنی را کنترل کنند و پاسخ‌هایی را ایجاد کنند که با تجویز همان ترکیبات در محلول قابل افزایش نیستند.

ایمونوتراپی سرطان از سیستم ایمنی برای مبارزه با سرطان استفاده می کند و از آزمایشگاه به مرحله بالینی منتقل شده است. با این حال، علیرغم نتایج درمانی عالی در برخی از انواع سرطان، استفاده منظم از روش های ایمونوتراپی سرطان محدودیت های قابل توجهی دارد.

محققان دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینز در آلمان استراتژی‌های نوآورانه و جدیدی را گزارش کردند که نانوتکنولوژی را با ایمونوتراپی سرطان با موفقیت ترکیب می‌کند. آنها همچنین بینشی در مورد چگونگی استفاده از درمان های مبتنی بر نانوذرات برای بهبود پاسخ به درمان، کاهش سمیت ناخواسته و غلبه بر اثرات نامطلوب ارائه می دهند.

نانوتکنولوژی و پرتودرمانی

پرتودرمانی به حدود نیمی از بیماران سرطانی در مقطعی از درمان داده می شود. پرتودرمانی با قرار دادن بیمار در معرض پرتوهای پرانرژی در کاهش اندازه تومورها مؤثر است. با این حال، اشعه می تواند به سلول های سالم نیز آسیب برساند. دانشمندان برای تقویت اثر پرتودرمانی و همچنین ایجاد تشعشعات الکترومغناطیسی جدید تلاش کردند. ترکیب نانوتکنولوژی و رادیوتراپی ممکن است نتایج موثرتری نسبت به رادیوتراپی به تنهایی داشته باشد.

محققان دانشگاه علم و فناوری هوجونگ چین (HUST) مکانیسم‌های مقاومت در برابر تشعشع، از جمله عوامل ذاتی سلول‌های سرطانی و همچنین ریزمحیط تومور را مورد مطالعه قرار دادند. آنها تحقیقاتی را بر روی محرک های تشعشعی مبتنی بر فناوری نانو در درمان گلیوبلاستوما (GBM) انجام داده اند و چالش های موجود در این زمینه را بررسی کرده اند. این یک چشم انداز برای آینده نانوحسگرهای تابشی ارائه می دهد. این داده ها نشان می دهد که نانوتکنولوژی پتانسیل مقابله با بسیاری از چالش های بالینی را دارد و نانومواد می توانند نسل بعدی حساس کننده های رادیوتراپی برای درمان گلیوبلاستوما باشند.

داده ها نشان می دهد که نانوتکنولوژی پتانسیل مقابله با بسیاری از چالش های بالینی را دارد و نانومواد می توانند نسل بعدی حساس کننده های رادیوتراپی برای درمان گلیوبلاستوما باشند.

محققان کالج ترینیتی دوبلین از نانوذرات طلا برای تقویت پاسخ ایمنی در موش ها استفاده کردند. در این مطالعه، آنها روش‌هایی را مطالعه کردند که نانوذرات طلا می‌توانند بر انواع سلول‌ها تأثیر بگذارند.

محققان دانشگاه اوترخت هلند یک سیستم دارورسانی مبتنی بر نانوذرات توسعه داده‌اند که می‌تواند داروهای بیماری‌هایی مانند سرطان را مستقیماً به سلول‌های هدف برساند. آنها امیدوارند این روش در آینده در طب ترمیمی کاربرد داشته باشد.

شیمی درمانی به کمک نانوذرات

استفاده از فناوری نانو در درمان سرطان برای بهبود دارورسانی و کاهش سمیت شیمی درمانی و درمانی از طریق هدف گیری انتخابی و تحویل این داروهای ضد سرطان به بافت های تومور. مزیت این روش این است که می تواند شاخص کلی درمان دارویی را از طریق نانوذرات حاوی شیمی درمانی افزایش دهد. این توانایی تا حد زیادی به دلیل قابلیت تنظیم اندازه و خواص سطحی نانوذرات است. اندازه عامل اصلی در ارائه درمان های مبتنی بر فناوری نانو برای بافت تومور است. تحویل انتخابی نانوذرات درمانی عمدتاً بر هدف قرار دادن تومورها از طریق نفوذپذیری متکی است. زمان یا مکان انتشار دارو را می توان با بررسی عواملی مانند حجم، دما یا ترکیبی از مواد کنترل کرد.

چندین گروه تحقیقاتی در حال حاضر در حال توسعه پلتفرم های دارورسانی مبتنی بر نانومواد هستند که سمیت داروهای شیمی درمانی را کاهش داده و کارایی کلی آنها را افزایش می دهد. محققان در مرکز نانوپزشکی دانشگاه واشنگتن در حال کار بر روی یک استراتژی برای از بین بردن سمیت شیمی درمانی هستند که در حال حاضر کارایی درمان را برای بیماران مبتلا به مولتیپل میلوما محدود می کند. این استراتژی برای استفاده در مغز استخوان طراحی شده است که معمولاً از منابع تابش خارجی غیرقابل دسترسی است.

محققان موسسه فناوری ماساچوست و بریگهام و بیمارستان زنان در یک مطالعه مشترک نشان دادند که نانوذرات می‌توانند دارو را ذخیره و به سلول‌های سرطان پروستات منتقل کنند. زمانی که نانوذرات توسط سلول ها جذب می شوند، دارو در آنها آزاد شده و فعال می شود. این مطالعه نشان می دهد که نانوذرات حامل دارو سلول های سرطانی را موثرتر از مصرف دارو به تنهایی از بین می برند.

مطالعه ای که توسط دانشگاه شانگهای جیائو تونگ (SJTU) انجام شد، در یک آزمایش ۹ روزه روی موش ها نشان داد که دارورسانی هدفمند با کمک نانوذرات می تواند اندازه تومور را کاهش دهد و به طور موثر شیمی درمانی را انجام دهد.

محدودیت های نانوذرات درمانی

تحقیقات نشان می دهد که استفاده از نانوذرات برای درمان سرطان در آینده بسیار امیدوارکننده خواهد بود، اما باید به نکاتی توجه کرد. نفوذ نانوذرات باید افزایش یابد تا بتوانند به اعماق سلول ها نفوذ کرده و داروها را به طور موثر تحویل دهند.

از آنجایی که نانوذرات توسط عوامل مختلفی بارگیری و اصلاح می شوند، پیچیدگی ساخت و تولید در مقیاس مورد نیاز موانعی هستند که استفاده از آنها را در مراکز درمانی دشوار می کند. برای حل چنین مشکلاتی، تلاش های زیادی برای کشف روشی قدرتمند، ساده و مقرون به صرفه برای ساخت نانوذرات چند منظوره قابل استفاده در مراکز درمانی صورت گرفته است.

ایمنی زیستی مهمترین مسئله برای بیماران است. با این حال، آن دسته از مواد آلی یا معدنی که برای بارگذاری در نانوذرات وارد می شوند ممکن است در دراز مدت منجر به مسمومیت در بدن شوند. در نتیجه، ناقل های طبیعی مانند پروتئین ها، اسیدها و عوامل غیر سمی باید برای طراحی نانوذرات استفاده شوند. علاوه بر این، استفاده از روش های متعدد برای ارزیابی سمیت نانوذرات درمانی می تواند ایمنی زیستی در کاربرد آنها را تضمین کند.

اگرچه استفاده از نانوذرات محدود است، اما با توجه به اینکه نانوذرات درمانی می تواند به طور قابل توجهی تومورها را از بین ببرد و تمرکز محققان در این زمینه افزایش یافته است، می توان مطمئن بود که نانوذرات در سال های آینده به طور فزاینده ای در دسترس خواهند بود. باید از مراکز درمانی استفاده شود.

انتهای پیام

رژیم آنلاین دکتر روشن ضمیر https://rdiet.ir/ رژیم کتوژنیک دکتر روشن ضمیر