قانون «گذرنامه» چیست؟ – اسنا



پاسپورت یکی از مدارک هویتی رسمی است که دولت ها برای شهروندان خود صادر می کنند. گذرنامه از یک سو مجوز خروج برای شخصی است که تابعیت سیاست داخلی آن کشور را دارد و از سوی دیگر تضمین کننده امنیت و حقوق مسافر در قلمرو کشورهای دیگر است. پذیرش بسته به کشور مبدا.

به گزارش ایسنا، قانون گذرنامه در سال ۱۳۵۱ برای اطلاع از نحوه اخذ گذرنامه و ضوابط خروج از کشور و نیز انواع گذرنامه و ممنوعیت خروج از کشور به تصویب رسید و در سال ۱۳۷۰ بند ۱ ماده ۱۸ اصلاح شد.

طبق این قانون، “گذرنامه” سندی است که توسط مقامات ذیصلاح دولت جمهوری اسلامی ایران مذکور در این قانون برای اتباع ایرانی در حال مسافرت به خارج از کشور، اقامت در خارج از کشور و یا مسافرت از خارج به ایران صادر می‌شود. اتباع ایران برای خروج از کشور، اقامت در خارج از کشور و یا سفر از خارج از کشور به ایران باید گذرنامه ای دریافت کنند که صدور آن منوط به ارائه مدارک ایرانی و تابعیت متقاضی باشد. بعلاوه کشور را ترک کنند در این قانون نشان دادن گذرنامه یا مدارک سفر مقرر در این قانون ممنوع است.

در این قانون آمده است که گذرنامه ها بر سه نوع هستند: الف – پاسپورت سیاسی. ب – گذرنامه خدمت (انفرادی یا گروهی). ج- گذرنامه معمولی (انفرادی یا گروهی).

برای شخصیت‌های سیاسی مانند رهبری، رئیس‌جمهور، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس مجلس شورای اسلامی، رئیس قوه قضائیه، معاون اول رئیس‌جمهور، اعضای شورای نگهبان، تولیت آستان قدس رضوی، وزرای جمهوری اسلامی ایران، معاونان رئیس جمهور و بسیاری دیگر با بیان جزئیات شخصیت های سیاسی در این قانون. گذرنامه های سیاسی همچنین مقرر شد همسران شخصیت های مذکور در این بند مانند همسر فرمانده یا رئیس و … می توانند از گذرنامه سیاسی جداگانه استفاده کنند.

گذرنامه های خدماتی نیز برای افراد زیر صادر می شود:
۱. اشخاصی که با همراهی رهبر یا یکی از اعضای شورای رهبری به خارج از کشور سفر می کنند.
۲. اشخاصی که در چارچوب مأموریتی با رئیس جمهور یا معاون اول با ارائه مرجع ذیصلاح به خارج از کشور سفر می کنند.
۳. نمایندگان خارج از کشور جهت انجام وظایف با معرفی دفتر هیأت وزیران پس از تصویب هیأت وزیران.
۴. کارمندان وزارتخانه ها، مؤسسات و ارگان های وابسته به مراجع دولتی و لشکری ​​که به خارج از کشور اعزام می شوند با تعریف وزیر ذیصلاح و ذکر علت مأموریت.
۵. مقامات اداری و فنی وزارت امور خارجه و همسران آنها با تأیید وزیر امور خارجه.

مسئولیت صدور گذرنامه های سیاسی و خدمتی بر عهده وزارت امور خارجه است و مدت اعتبار گذرنامه های سیاسی و خدمتی یک سال است به استثنای مقامات رسمی دولت در نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور که گذرنامه آنها دارای گذرنامه خواهد بود. بودن. تا پایان دوره آنها معتبر است.

قانون گذرنامه می گوید که برای افراد زیر برای خروج از کشور گذرنامه صادر نمی شود.
۱- کسانی که با ابلاغ کتبی مراجع قضایی حق خروج از کشور را ندارند.
۲ – کسی که به دلیل گدایی، ولگردی، دزدی، کلاهبرداری یا بد نامی در خارج از ایران باشد.
۳- کسانی که مسافرت به خارج از کشور به تشخیص مقامات قضایی بر خلاف مصالح جمهوری اسلامی ایران باشد.

کمیته ای متشکل از نمایندگان: وزارت امور خارجه، وزارت دادگستری، وزارت کشور، نیروی انتظامی جمهوری اسلامی، وزارت اطلاعات که به دعوت وزارت کشور تشکیل می شود. بررسی کنید و کسانی را که نیستند شناسایی کنید. صدور گذرنامه.

صادرات گذرنامه عادی در ایران مسئولیت پلیس در سراسر کشور و در خارج از ایران مسئولیت امور کنسولی با مأموران کنسولی یا عوامل سیاسی دولت شاهنشاهی را بر عهده داشت.
به عنوان دانشجویانی که برای تحصیل به خارج از کشور سفر می کنند در مورد تحصیلات غیر دانشگاهی در مورد تحصیلات غیر دانشگاهی توسط وزارت آموزش و پرورش و در مورد تحصیلات دانشگاهی توسط وزارت علوم و آموزش عالی به پلیس معرفی می شوند. شغل آنها در گذرنامه دانشجو قید شده و از پرداخت کلیه هزینه های مربوط به صدور گذرنامه معاف هستند.

گذرنامه برای سفر به همه کشورها معتبر است به جز کشورهایی که دولت در موارد مقتضی سفر اتباع ایرانی به آن کشورها را ممنوع یا محدود کرده است. در صورت اعمال محدودیت پس از صدور پاسپورت، وجه پرداختی به افرادی که از سفر خودداری شده اند، مسترد خواهد شد.

پاسپورت های گروهی نیز گذرنامه هایی هستند که به نام سرگروه صادر می شوند و نام و مشخصات اسکورت ها در برگه پیوست درج شده است. این گذرنامه ها برای افراد زیر صادر می شود:
۱. افسران – درجه داران – افراد و خادمان به طور کلی مشمول قانون خدمت اجباری به نیروهای مسلح شاهنشاهی که به صورت گروهی برای انجام مأموریت به خارج از کشور سفر می کنند.
۲- تیم های ورزشی که با ایجاد سازمان تربیت بدنی برای برگزاری مسابقات به خارج از کشور سفر می کنند.
۳- گروه های پیشاهنگی معرفی شده توسط سازمان پیشاهنگی ایران.
۴- دانشجویان، دانشجویان، معلمان و اساتیدی که برای مطالعات آموزشی و فرهنگی به وزارتخانه های مربوطه مراجعه می کنند.
۵. گروه های هنری به پیشنهاد وزارت فرهنگ و هنر یا وزارت اطلاعات.
۶- گروه های معرفی شده توسط دولت یا سازمان های وابسته به دولت.
۷- کارگروه های آموزش یا کسب مهارت های فنی که با تایید و ورود وزارت کار و امور اجتماعی به خارج از کشور سفر می کنند.

انتهای پیام

رژیم آنلاین دکتر روشن ضمیر https://rdiet.ir/ رژیم کتوژنیک دکتر روشن ضمیر