ضعیف ترین موجود روی زمین را کشف کنید!



خرس های آبی (تاردیگراد) یکی از سرسخت ترین موجودات روی زمین شناخته می شوند، اما به نظر می رسد دانشمندان به ضعف آنها پی برده اند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، دانشمندان دریافته اند که این میکروارگانیسم ها هنگام قرار گرفتن در معرض غشای مخاطی حلزون خفه می شوند و از بین می روند. با این حال، به گفته محققان، گاستروپودها می توانند برای خرس های آبی نیز مفید باشند و این موجودات می توانند برای مسافت های طولانی بر روی صدف حلزون سوار شوند.

شکم سرده نرم تنان است. دسته مهره داران بعد از حشرات بزرگترین طبقه جانوری از نظر تنوع هستند.

خرس های آبی ۰.۰۲ اینچ طول و هشت پا دارند و در شرایط بسیار نامساعد از جمله فضا می توانند زنده بمانند اما به دلیل جثه کوچکشان فقط می توانند مسافت های کوتاهی را طی کنند.

خرس های آبی با چنگال های کوچک و آناتومی شبیه کرم ها و شپش های چوبی برای زندگی فعال به آب نیاز دارند. با این حال، آنها می توانند وارد مرحله خشکسالی شوند و سال ها خشکسالی را تحمل کنند تا زمانی که دوباره آب در دسترس آنها قرار گیرد. این ویژگی یکی از توانایی هایی است که آنها را قادر می سازد در شرایط سخت زنده بمانند.

ویژگی های دیگر به این موجودات اجازه می دهد در یخ، محیط های بدون اکسیژن و قرار گرفتن در معرض پرتوهای کیهانی در فضا زنده بمانند. با این حال، محققان دانشگاه Adam Mickiewicz در لهستان می گویند که یک ضعف بالقوه پیدا کرده اند، مخاط حلزون.

Zofia Ksiazkiewicz و Milena Roszkowska چندین خرس آبی را در یک ظرف آزمایشگاهی در شرایط خشک و بدون آب قرار دادند تا وارد فاز کم آبی شوند. پس از هفت روز، محققان چندین حلزون را در ظرفی قرار دادند و به مدت یک دقیقه رها کردند تا مخاط موجود در ظرف شکسته شود. سپس حلزون ها از ظرف بیرون آمدند و محققان قبل از دادن آب به موجودات مورد بررسی قرار دادند و به دنبال هرگونه نشانه حرکتی بودند. نویسندگان دریافتند که ۹۸ درصد ارگانیسم هایی که در معرض مخاط قرار نگرفته بودند زنده ماندند، در حالی که ۳۴ درصد از خرس های آبی در گروه مخاط حلزون زنده ماندند.

در یک آزمایش جداگانه، این دو محقق می خواستند ببینند که آیا حلزون ها می توانند خرس های آبی را به محیط های جدید منتقل کنند یا خیر. بسیاری از حیوانات کوچک با چسبیدن به بدن حیوانات بزرگتر می توانند مسافت های طولانی را طی کنند، اما از آنجایی که چنین رفتاری در خرس های آبی مشاهده نشد، محققان تصمیم گرفتند آن را مطالعه کنند.

آن ها خرس های آبی را در جعبه ای قرار دادند تا ببینند که آیا می توانند به تنهایی از موانع اطراف عبور کنند، سپس سرعت عبور حلزون را با هم مقایسه کردند. محققان دریافتند که خرس‌های آبی نمی‌توانند به تنهایی از موانع خارج شوند، اما زمانی که به حلزون‌ها چسبیده بودند به طرز قابل توجهی حرکت کردند. بنابراین، کارشناسان معتقدند که حلزون ها می توانند به انتقال خرس های آبی به محیط های جدید کمک کنند. آنها به این نتیجه رسیدند که حلزون ها ممکن است بتوانند به خرس های آبی کمک کنند، اما تاثیر منفی بر شانس بقای آنها دارد.

با این حال، این تأثیری بر اسکان آنها در قلمروهای جدید نمی گذارد زیرا این موجودات به صورت جداگانه تولید مثل می کنند و برای هر یک از آنها کافی است که از پرواز جان سالم به در ببرند.

این مطالعه در مجله Scientific Reports منتشر شده است.

انتهای پیام

رژیم آنلاین دکتر روشن ضمیر https://rdiet.ir/ رژیم کتوژنیک دکتر روشن ضمیر