روزی که می توانست جامع باشد



این روز که به یک مناسبت بین المللی اختصاص داشت، در نهایت به عنوان یک تعطیلات ملی در تقویم راه یافت، اگرچه در مورد نامگذاری آن اختلاف نظر وجود دارد.

به گزارش ایسنا، ۲۰ سال از درج روز قلم در ۲۳ تیرماه (از سال ۱۳۸۰) پس از تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی در تقویم رسمی کشور می گذرد. فرصتی است برای یادی از عزت و احترام قلم و صاحبان آن که جان خود را برای اعتلای فرهنگ این مرز و بوم نثار کردند. معمولاً هدف از نامگذاری روزهای خاص، ارائه و تجلیل از ارزش ها و تحکیم پیوندهای ملی، مذهبی، فرهنگی، علمی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در جامعه است که موجب نوعی همدلی، همکاری و مشارکت عمومی می شود، اما « روز قلم» و جایگاه صاحبان آن هنوز در میان مردم مشخص نیست. گاهی اوقات سلبریتی ها از ارائه سه نویسنده راضی نیستند و آنها را بیکار خطاب می کنند. البته این روز گاهی برای صاحبانش ناشناخته است.

نزدیک به دو دهه است که حداقل یک روز در تقویم وجود دارد، اما چرا ما شاهد ظلم و ستم با نگهدارنده های قلم هستیم؟ شاید پاسخ تا حدودی واضح باشد. ایشان به معرفی، تکریم و تکریم اهل قلم توجه چندانی نداشت و اگر هم برنامه ای بود کم و محدود بود و عموم مردم در آن شرکت نمی کردند. به نظر می رسد حداقل به مناسبت این روز بتوانیم به مشکلات و چالش های کتاب نگاهی بیندازیم، اما روز قلم بیش از یک روز برای تبریک و تهنیت حتی با چند نامه به اهل قلم تبدیل شده است. مشکلات اهل قلم نه تنها در دیگر روزهای سال بلکه در روز خاص آنها نادیده گرفته می شود. مشکلاتی از قبیل وضعیت اقتصادی، نداشتن کپی رایت، زمان بر بودن مجوز کتاب، گاه ابطال مجوز و ضبط کتاب، عدم آگاهی از حرفه نویسندگی، نبود بیمه و چاپ غیرقانونی کتاب برای خانواده آل. – کتاب کلام و قاچاق و گاه در داخل اشتباه می کند و .. مجریان این روز می پرسند آیا این روز پس از گذشت دو دهه از اهدافش نزدیک شده است یا خیر؟ گفتگویی داشتیم:

نمایش بین المللی محلی می شود

محمدرضا سرشار، نویسنده یکی از بنیانگذاران نامگذاری روزی به نام روز قلم در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران درباره اینکه آیا با گذشت بیش از بیست سال از ثبت این روز به اهداف اولیه آن نزدیک شده ایم، می گوید: پیشنهاد اولیه برای روزی به نام « روز قلم» یک پیشنهاد بین المللی بود. وی پیشنهاد کرد در جهان اسلام، یعنی کشورهایی که اکثریت جمعیت آن مسلمان هستند، روزی مشترک از سال را که بدون توجه به مذاهب و فرق، یک مناسبت اسلامی است، برای روز قلم در نظر بگیرند. . ما این پیشنهاد را دادیم تا روز قلم در سازمان کنفرانس اسلامی مطرح شود و سران کشورهای اسلامی چنین روزی را انتخاب و اعلام کنند و در این روز به ویژه در همه کشورهای اسلامی مراسم بزرگداشت این روز برگزار شود. خودکار. و نوشتن و هر آنچه با قلم نوشته می شود.

وی ادامه می دهد: پیشنهاد ما این بود که مراسم اصلی روز قلم در هر کشور میزبان کنفرانس اسلامی برگزار شود. در این مراسم علمای منتخب کشورهای اسلامی در کشور میزبان گرد هم می آیند و به تبادل تجربیات و اطلاعات و شاید تبادل کتاب برای ترجمه می پردازند و این روز باعث ایجاد دوستی و دوستی بیشتر در بین علمای کشورهای اسلامی و نزدیک شدن قلب آنها خواهد شد. . با یکدیگر. بگذارید آنها با یکدیگر آشنا شوند و روابط خود را توسعه دهند و مواردی از این قبیل.

سرشار سپس به روند نامگذاری رز قلم پرداخت و می افزاید: در آن زمان ایران رئیس سازمان کنفرانس اسلامی بود. پیشنهاد خود را طی نامه ای به رئیس جمهور وقت که طبق قاعده رئیس سازمان کنفرانس اسلامی نیز بود، مطرح کردیم و از او خواستیم که از این فرصت پنج ساله ای که ایران به عنوان رئیس جمهور در اختیار دارد استفاده کند. این سازمان ، برای انتخاب و ثبت چنین روزی. متأسفانه به هر دلیلی به نامه توجهی نکردند. کسی به ما توضیح نداد فقط با واسطه شنیدم که رئیس جمهور وقت به وزیر ارشاد گفته است که چنین روزی در تقویم تکرار نشود. این یعنی در صورت لزوم تصویب چنین روزی. به این ترتیب روز جهانی به یک روز ملی تبدیل شده است. با تذکر رئیس جمهور به رئیس شورای فرهنگ عمومی، وزیر آموزش و پرورش دستور رسیدگی و احیاناً تعیین این روز را برای ثبت در تقویم کشور داد. شورای عمومی فرهنگ نیز ۱۴ جولای را برگزید و آن را روز قلم اعلام کرد. با این حال، ما به همان اندازه خوشحالیم که روز قلم یک تعطیلات ملی است. با این حال، این روز می توانست روز بسیار فراگیرتری باشد.

سپس سرشار گفت: همان فعالیت هایی که برای روز قلم در جهان اسلام پیشنهاد دادیم، قرار بود در روز ملی قلم در کشور انجام شود. یعنی در این روز مثلاً در مورد اهمیت قلم، نویسندگی، نویسندگی، جایگاه شاعران، نویسندگان، محققین، مترجمان و امثال آن، سخنرانی، مقاله نویسی، مصاحبه و تهیه گزارش. مقاله ای در مورد خود کتاب، نحوه مطالعه و راه های ترویج آن تهیه کنید. در این ۲۱ سال این اتفاقات به یک شکل افتاده است. معمولا رادیو و تلویزیون شبکه های مختلف و خبرگزاری ها در سایت ها و نشریات خود در صفحات خودشان به مناسبت های این روز می پردازند.

مخالفت با شبه روشنفکران برای روز قلم!

و ادامه می دهد و می گوید: اما قبل از همه اینها اهالی قلم باید در این کار مشارکت کامل می کردند و نقش آفرینی می کردند. نمی دانم اهل قلم برای این روز چه کرده اند و در سازمان های دیگر چه می کنند. اما انجمن قلم ایران مراسم اختتامیه مهم ترین جایزه خود «قلم طلا» را در این روز منطبق با ۲۳ تیرماه برگزار می کند و در این روز خاص، شما برندگان را می شناسید و از آنها تجلیل می کنید.
این نویسنده با اشاره به اختلافات در مورد انتخاب این روز خاطرنشان می کند: در جناح شبه روشنفکر انشعاباتی دیده ام. یعنی همان عادتی که با هر چیزی که در ایجاد آن نقشی نداشتند مخالفند و اعتراض می کنند و در واقع با دست خودشان خودشان را از روزی که قرار است باشند، پیشه و کارشان را نجات دهند. مرکز توجه هستند و به این مناسبت از صحبت در مورد خود، کار و کارشان محروم می شوند. اما در گروه و در میان نسل نویسندگان انقلابی و متعهد، روز قلم روز مبارکی است که بسیار جدی گرفته می‌شود و سعی می‌شود با نهایت زیبایی جشن گرفته شود.

بازماندگان روز قلم!

وی با بیان اینکه چه اقداماتی برای گسترش آگاهی از این روز در طیف های مختلف انجام شده است، زیرا برخی از فعالیت هایی که در این روز انجام می شود برای خود اهالی قلم ناشناخته است، توضیح می دهد: افرادی که نام بردم تعداد کمی هستند و آنها را با طیف وسیعی مقایسه می کنیم. آنهایی که این روز را می شناسند تعداد زیادی نیستند. اما اگر همین چند نفر به این جنبش می پیوستند و از مزایای آن استفاده می کردند، در این روز اوضاع خیلی بهتر می شد. این اقدامات اهل قلم است که با این بهانه های کودکانه گروهی اندک بر طبل تفرقه می کوبند و از این رویداد ملی کناره گیری می کنند. می توان به این افراد گفت که افق دید خود را گسترش دهند. فرقی نمی کند چه کسی و چه گروهی این روز را پیشنهاد داده اند، مهم این است که این روز مهمی در تقویم ماست و فرصت خوبی برای اهالی قلم، نویسندگان، نویسندگی، ترجمه و تحقیق، در بحبوحه منافع جامعه .. شامل توده های مردم، اهل ادب و دولتمردان. در هر صورت، همه باید کمک کنند تا این روز درخشان تر شود. این روز مانند قطاری است که راه می افتد و به جلو می رود. اگر کسی از او پیاده می شد، همان جا می ماند و قطار را متوقف نمی کرد. همه نویسندگان، فارغ از طیف فکری شان، باید خوشحال باشند که چنین روزی وجود دارد و همه باید سعی کنند از آن بهره ببرند.

سرشار درباره انتقاداتی که گاه در مورد عدم پرداختن به موضوعات مهم کتاب از جمله ممیزی، وضعیت نشر، کپی رایت و… می شود، می گوید: هرکسی در این باره نظری دارد. خوشبختانه در کشور ما به ویژه با وجود فضای مجازی که غالباً چارچوب های قانونی برای بیان رعایت نمی شود و خطوط قرمز زیادی پشت سر گذاشته می شود، بحث حسابرسی و شماره کتاب ها دیگر بحث مهمی در این فضا نیست که مطرح شود. آنها بارها و بارها در طول سال و در مناسبت ها و رویدادها پرورش می یابند.

ما نمی توانیم یک بیانیه مطلق داشته باشیم

محسن پرویز نویسنده و رئیس انجمن قلم است وی همچنین به ایسنا گفت: من معتقدم این گونه مسائل یعنی تشخیص دادن به ما و مسائلی از این دست نسبی است و نمی توان آن را به صورت مطلق بیان کرد. آنچه در پیشنهاد اولیه انجمن قلم بود، به رئیس سازمان کنفرانس اسلامی پیشنهاد شد که این روز را در جهان اسلام «روز قلم» نامیده شود. در واقع در خارج از ایران هدف این بود که بتوانیم نویسندگانی را که در جغرافیای کشورهای مسلمان هستند در یک روز دور هم جمع کنیم تا علایق مشترک آنها برانگیخته شود و تلاش شود از ظرفیت جمعی نویسندگان استفاده شود. جهان اسلام در زمینه نگارش و محتوای آنچه نوشته اند و برای شنوندگان سرآمد باشند.

وی می افزاید: زمانی که رئیس جمهور در راس سازمان کنفرانس اسلامی بود موضوع را به وزارت ارشاد ارجاع داد و وزارت ارشاد نیز موضوع را به دبیرخانه کل فرهنگ ارجاع داد و در نهایت روز قلم به تصویب رسید. . در جمهوری اسلامی این هم موهبتی بود چون روزی به نام قلم روز در تقویم نداشتیم. اگر یک روز به موضوعی اختصاص داده شود، در واقع شرایط پرداختن به آن موضوع و کسانی که در آن کار می کنند داده می شود، اما اینکه چقدر از موضوع استفاده می کنیم و چقدر به آن اهمیت می دهیم، در درجه دوم اهمیت قرار دارد. مهم این است که فضایی برای برخورد با یک قلم و آدم هایش فراهم شد.

سپس نویسنده و رئیس سندیکای قلم می گوید: در سال های اخیر مراکز دولتی، نهادهای دولتی و خصوصی برنامه های روز قلم را برگزار کرده اند. در واقع در این روزی که من به آن افتخار می کنم مورد عنایت اهل قلم و شاعران و نویسندگان قرار گرفتند و اگر این روز را نداشتیم همین مبلغ را نمی پرداختیم. معمولا وزارتخانه های ارشاد در مقاطع مختلف در این روز و اطرافیان جلساتی را با اهل قلم برگزار می کنند و دغدغه های اهالی قلم مطرح می شود. این برخوردهای نزدیک می تواند زمینه ای برای تعامل مثبت ایجاد کند، به حل برخی مشکلات کمک کند و مسئولان دولتی را با مسائل و مشکلات این حوزه آشنا کند. همچنین انجمن قلم هر ساله به جز یک سال به دلیل مشکلاتی برگزار می شود و جشنواره «قلم طلا» برگزار نمی شود و اختتامیه این جشنواره و آثار برگزیده سال قبل در زمینه تخیل بزرگسالان برگزار می شود. و بزرگسالان شعر، نقد، پژوهش ادبی، داستان ها و شعرهای کودکانه کودک را تعریف و تمجید می کند.

انتهای پیام