حجاب را گران نکنید! – اسنا



البته گرانی مشکل فراگیر همه کالاهاست، اما در مورد محصولات حجاب که برخی به شدت معتقدند کالایی فرهنگی است تا تجاری، این هزینه گزاف بسیار دردسرساز شده است. به طوری که حجاب بسیار گرانتر از بدحجاب است.

به گزارش ایسنا، مربای مربا وی نوشت: از تیرماه ۱۳۶۶ که هیات وزیران وظایف کارگروه تنظیم مد و لباس را تصویب کرد تا به امروز، یعنی پس از گذشت حدود ۱۴ سال، می شد زحمات زیادی انجام داد و بی بند و باری بی بند و بار بود. برگزار شد با وجود اینکه از دی ماه سال ۸۵ قانون تنظیم مد و لباس را داریم و این سازمان ۱۶ سال است که وارد ادبیات مسئولان و دست اندرکاران شده و حتی به واژه ای آشنا به گوش مردم عادی تبدیل شده است، اما خبری از ساماندهی نیست. و خبری از بازاری نیست که در آن محصولات متناسب با ذائقه اسلامی ایرانی عرضه شود، چند هفته ای است که هوا گرم است و تابستان این روزها رو به پایان است و دقیقاً همان زمانی است که مانند سال های گذشته کوتاه است. شورت و دکمه و مقنعه‌های مه‌آلود ویترین مغازه‌ها را اشغال می‌کند، با اینکه لباس‌های مشتری و لباس‌های پاکیزه دارد، در یک نبرد غیرمستقیم به شکلی ظریف به حاشیه رانده می‌شوند. همه ذینفعان را محکوم می کند، اما در عمل چون دست روی دست قرار می گیرد، ایجاد الف پوشاک و لباس نامرتب برای مردم.

لباس ها با گذشت زمان گران تر می شوند. این اصل در مورد پوشش همه افراد از هر دو جنس و هر سنی صدق می کند، اما در مورد محصولات حجاب – در مورد لباس های زنانه که تمایل به پوشیدن و در عین حال زیبا دارند، این وضعیت بدتر است. به خصوص در مورد چادرها، قیمت ها در طول این سال ها به قدری افزایش یافته است که می توانید لباس های سر تا پا را به قیمت خرید چادر مشکی باکیفیت بخرید. البته مانتوهای نیم آستین کوتاه و لاغر، روسری های نازک، شلوارهای پاره و هر لباس زیر برای مشتریان سخت گیر و رازدار سخت است.

البته گرانی مشکل فراگیر همه کالاهاست، اما در مورد محصولات حجاب که برخی به شدت معتقدند کالایی فرهنگی است تا تجاری، این هزینه گزاف بسیار دردسرساز شده است. به طوری که حجاب بسیار گرانتر از بدحجاب است. شاید یکی از دلایل این وضعیت وابستگی ایران به واردات پارچه باشد. همان آماری که چندی پیش از زبان نیما کیامانسوری، کارشناس پوشاک ایرانی اسلامی در فارس منتشر شد و گفته بود سالانه حدود ۱۹۰ میلیون متر مربع چادر مشکی وارد کشور می شود. در حالی که تولید داخلی تنها ۱۵ درصد نیازها را تامین می کند.

رابطه علم و فناوری از بین رفته است

اما یافتن چنین لباس های گران قیمتی یک چالش جدی است. این در حالی است که این کارگروه عمدتاً برای ساماندهی اعضای مد و لباس و صنفی اعضای این کارگروه ایجاد شد تا دیگر از این نوع چالش ها وجود نداشته باشد.

این در حالی است که دل طراحان لباس اسلامی ایرانی از وضعیت موجود پر شده و چاره ای جز رفع کاستی ها ندارند. دکتر ربابه غزالی، عضو هیأت علمی رشته طراحی مد دانشگاه الزهرا (س) از جمله طراحانی است که در گفت و گو با جام جم از نبود ارتباط مؤثر بین گروه علمی طراحی مد و بخش طراحی مد بخش های تولید و بازار تا جایی که بدون اغراق می توان گفت که این ارتباط قطع شده است.

او می گوید: در دانشگاه در زمینه طراحی لباس اتفاقات بزرگی می افتد و طرح های علمی و موفقی انجام می شود. بنابراین در نهایت با پروژه های نوآورانه به عنوان یک محصول کلاسی مواجه می شویم، اما حقیقت این است که ارتباط کافی و موثر بین دانش آموزان و صنعت وجود ندارد. مگر اینکه استاد مورد نظر برای تلاش شخصی وقت بگذارد.

او این مشکل را این است که طرح ها را کاملاً مدرن، زیبا و مهمتر از همه عفیف و متناسب با فصل می داند نه به مرحله تولید.

درد سنت

اسرارآمیزترین بخش بازار پوشاک ایران جایی است که لباس‌های ویترین مغازه‌ها که شبیه مانکن‌ها هستند، احساسی، گاهی زشت و گاهی زیبا، اما گاهی آمیختگی نامتناسب با نیازهای مشتریانی است که طرح آن‌ها به ذهن می‌رسد. بدون توجه به شایعاتی مبنی بر قاچاق این پوشاک یا حداقل نمونه اولیه آن، کارشناسان از جمله دکتر لیلا سامانی، یکی از اعضای گروه حقوق خانواده پژوهشگاه قضایی که به شدت نگران حجاب است، این محصولات را به جهان غرب. .

لیجام جم گفت: وقتی در ایران و در حوزه پوشاک نوعی ابتذال فرهنگی داریم و بدون تفکر صرفا مصرف کننده هستیم، طبیعی است که مردم جامعه ما از مدهایی پیروی کنند که به آنها ارائه می شود. . هیچ دلیلی برای این موضوع وجود ندارد جز اینکه از طراحان ایرانی اسلامی در ایران حمایت نمی شود و به استثنای معدودی که دغدغه های شخصی دارند، هیچکس به صورت هدفمند در این زمینه فعالیت نمی کند.

السامانی همچنین بر لزوم حمایت از تولیدکنندگانی که پوشاک مناسب بر اساس قوانین جامعه تولید می کنند، تاکید می کند، زیرا معتقد است زمانی که تولید به صرفه باشد، تولیدکنندگان و مصرف کننده زمانی به آنجا می روند که پوشاک آنها توجیه فرهنگی داشته باشد. او خواستار محصولات مناسب است و در نتیجه این تقاضا، عرضه نیز رخ می دهد.

ربابه الغزالی، طراح مد و استاد دانشگاه، توضیح می‌دهد که تولیدکنندگان ما در آن سوی مرزها به سمت نسخه‌های پایین‌تر مد حرکت می‌کنند و معتقدند که چنین تلاش‌هایی در تجارت مد و لباس اتفاق نیفتاده است. حتی در کشورهای غربی نیز پوشاک بر اساس فرهنگ بومی تولید می شود نه بر اساس تقلید از دیگران.

انتهای پیام