تأثیر هورمون ها بر وزن: هورمون های سیری و گرسنگی


اختلالات هورمونی بر سلامت بدن از جمله وزن ، هورمون های سیری و گرسنگی و همچنین عوامل م affectثر بر هورمون ها تأثیر می گذارد.

هورمون ها مولکول های سیگنال دهنده هستند. این مواد شیمیایی توسط غدد درون ریز تولید شده و در خون آزاد می شوند.

هورمون ها توسط برخی غدد مانند هیپوفیز ، تیروئید ، پاراتیروئید و غدد فوق کلیوی در خون آزاد می شوند. به این ترتیب هورمون ها وارد بافت ها و اندام ها می شوند.

می توان گفت که هورمون ها تقریباً بر همه جنبه های سلامت ، از جمله عملکرد جنسی ، رشد ، خلق و خو ، اشتها و متابولیسم تأثیر می گذارند.

به همین دلیل است که هرگونه نقض تنظیم هورمون ها (ترشح مقادیر کم یا زیاد) تأثیر قابل توجهی بر سلامت ، از جمله وزن بدن خواهد داشت.

در این مقاله ، عوامل م hormonesثر بر هورمون ها و تأثیر هورمون ها بر وزن بدن را بررسی کرده و هورمون های سیری و گرسنگی را در نظر می گیریم.

همچنین بخوانید:

هر آنچه باید در مورد عدم تعادل هورمونی بدانید (کلیک کنید)

تاثیر هورمون ها بر وزن بدن

هورمون ها نقش بسیار بسیار مهمی در تنظیم ذخیره و تجزیه چربی ها دارند.

هورمون ها همچنین تأثیر زیادی بر مصرف انرژی و میزان کالری مصرفی بدن دارند.

به همین دلیل ، نوسانات هورمونی منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود و منجر به تجمع چربی در مناطق خاصی می شود.

در اینجا چند نمونه از تأثیر هورمون ها بر وزن آورده شده است:

  • غده تیروئید هورمون هایی ترشح می کند که مسئول تنظیم متابولیسم هستند.

با بیش فعالی غده تیروئید ، هورمون های تیروئید بیشتری ترشح می شود. این باعث متابولیسم بیش از حد می شود که منجر به سوزاندن کالری بیشتر می شود. این بیماری به عنوان پرکاری تیروئید نیز شناخته می شود.

همچنین کم کاری تیروئید ، که با سطوح پایین هورمون های تیروئید مشخص می شود ، منجر به دریافت انرژی کمتر می شود و به آن کم کاری تیروئید نیز می گویند.

به همین دلیل است که افراد مبتلا به پرکاری تیروئید وزن خود را کاهش می دهند و افراد مبتلا به کم کاری تیروئید (چاقی).

همچنین بخوانید:

بیماری تیروئید (کلیک کنید)

  • انسولین هورمون دیگری است که بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

سلولها برای تولید گلوکز برای تولید انرژی و ذخیره آن برای استفاده بعدی به عنوان گلیکوژن به انسولین نیاز دارند. انسولین همچنین برای ذخیره انرژی به شکل چربی و جلوگیری از تجزیه چربی ها برای حفظ وزن بدن مورد نیاز است.

حفظ سطح انسولین در محدوده استاندارد بسیار مهم است. افزایش سطح مزمن انسولین منجر به مقاومت به انسولین می شود. در این شرایط سلول ها به انسولین پاسخ ضعیفی می دهند.

طبق مطالعات انجام شده بر روی انسان و حیوانات ، این امر منجر به اختلال در هورمون های سیری و گرسنگی ، جذب بیش از حد چربی ها توسط اندام هایی مانند کبد و اختلالات متابولیک می شود.

  • کورتیزول یک گلوکوکورتیکوئید (هورمون استروئیدی) است که نقش مهمی در پاسخ بدن به استرس دارد.

با این حال ، افزایش مزمن سطح کورتیزول منجر به افزایش وزن می شود.

کورتیزول چربی شکم را شکسته و اشتها را افزایش می دهد ، به ویژه اشتیاق به انرژی ، غذاهای خوشمزه و سرشار از چربی و قند.

اختلال در تنظیم کورتیزول در افراد مبتلا به استرس مزمن و افراد مبتلا به سندرم کوشینگ باعث افزایش سطح کورتیزول می شود.

هورمون های دیگر ، از جمله گلوکز ، لپتین ، آسپرین و استروژن ، وابسته به پپتیدهای انسولینوتروپیک هستند که بر وزن بدن و توزیع چربی تأثیر می گذارد.

همچنین بخوانید:

استروژن (کلیک کنید)

عوامل موثر بر هورمون ها

عوامل موثر بر هورمون ها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:

  • وزن بدن
  • بیماری
  • سن
  • رژیم غذایی و سبک زندگی
  • خواب کافی
  • ورزش کنید و ورزش کنید
  • فشار

تاثیر بیماری ، سن و افزایش وزن بر هورمون ها

عوامل زیادی بر سطح هورمون ها از جمله وزن بدن ، سن و بیماری ها تأثیر می گذارد

سطوح بالای چربی در افرادی که دارای اضافه وزن یا چاقی هستند می تواند بر بسیاری از هورمون ها تأثیر بگذارد.

برخی از هورمون های م obesثر بر چاقی عبارتند از:

به عنوان مثال ، مردان چاق تستوسترون کمتری نسبت به مردان با وزن طبیعی دارند.

این به دلیل کاهش پروتئینی به نام گلوبولین متصل کننده هورمون جنسی (SHBG) است که تستوسترون را به بافت های بدن متصل می کند. کاهش SHBG در چاقی به دلیل مقاومت به انسولین است.

سطح پایین تستوسترون با افزایش بافت چربی به ویژه در شکم و کاهش توده عضلانی در مردان همراه است.

همچنین بخوانید:

علل هورمونی افزایش چربی شکم (کلیک کنید)

چاقی همچنین با ناهنجاری های پریپلپتین از جمله هایپرلپتینمی (ترشح بیش از حد لپتین) ارتباط دارد. این به دلیل عدم پاسخ مناسب به لپتین است.

از آنجا که لپتین سیری را تنظیم می کند ، کاهش حساسیت آن نسبت به آن منجر به دریافت بیش از حد کالری و افزایش وزن می شود.

چاقی همچنین با سطح بالای انسولین و آسپرین (هورمون محرک اشتها) همراه است.

در افراد یائسه ، چربی نیز افزایش می یابد ، به ویژه در قسمت میانی بدن.

این ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی در این مرحله باشد ، از جمله کاهش سطح استروژن ، که با کاهش مصرف انرژی و اختلالات متابولیک همراه است.

علاوه بر این ، بیماری هایی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک ، کم کاری تیروئید ، بیماری کوشینگ و دیابت می توانند منجر به اختلالات هورمونی شوند و بر وزن تأثیر بگذارند.

همچنین افزایش وزن در افرادی که تحت هورمون درمانی قرار می گیرند برای تقویت رابطه جنسی شایع است.

لازم به ذکر است که سطح هورمون ها تحت تأثیر بسیاری عوامل دیگر مانند بارداری ، مصرف مواد مخدر و عوامل دیگر قرار می گیرد.

تاثیر شیوه زندگی و رژیم غذایی بر هورمون ها

یکی دیگر از عواملی که بر هورمون ها تأثیر می گذارد شیوه زندگی افراد است.

رژیم غذایی ، فعالیت و استرس مزمن نیز با نوسانات هورمونی مرتبط است.

رژیم غذایی

رژیم غذایی – یکی از عوامل اصلی در شیوه زندگی افراد است که بر سلامت کلی و هورمون های بدن تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد رژیم غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده ، قند زیاد و کربوهیدرات های تصفیه نشده می تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

به عنوان مثال ، رژیم های غذایی با قند بالا (به ویژه نوشیدنی های شیرین) با مقاومت به انسولین و افزایش سطح لپتین مرتبط است.

مطالعات همچنین نشان می دهد که رژیم های سرشار از پروتئین و کربوهیدرات کم یا متوسط ​​نسبت به رژیم های سرشار از کربوهیدرات و پروتئین کم ، تأثیر مفیدتری بر هورمون های سیری و گرسنگی دارند.

همچنین بخوانید:

رژیم کم کربوهیدرات (کلیک کنید)

رژیم های غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده و قند اضافه شده ، هورمون های گرسنگی ، از جمله NPY را افزایش می دهد و اثرات هورمون های سیری ، از جمله CCK را خنثی می کند.

این اثرات باعث پرخوری و افزایش وزن می شود.

علاوه بر این ، رژیم غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده ، اثرات مواد شیمیایی که سیستم غدد درون ریز را مختل می کند ، از جمله فتالات را افزایش می دهد.

به نظر می رسد این مواد شیمیایی اشتها ، سیری و هورمون های ترجیحی غذا را تنظیم کرده و باعث مقاومت به انسولین می شوند. همه این عوامل بر افزایش وزن تأثیر می گذارد.

روشهای دیگری نیز برای تأثیر رژیم بر میزان هورمونها و افزایش وزن وجود دارد.

به طور کلی ، حفظ رژیم متعادل غنی از غذاهای کامل با حداقل پردازش و قند اضافه شده برای سلامت هورمون ها مهم است.

سایر عوامل م .ثر بر هورمون ها

خواب ، فعالیت بدنی و استرس نیز بر هورمون های م affectثر بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

راش برای سلامتی لازم است. در حقیقت ، کم خوابی می تواند منجر به اختلالات هورمونی شود.

بی خوابی با مقاومت به انسولین ، مقاومت به لپتین و اختلالات هورمون گرسنگی مرتبط است که می تواند منجر به افزایش اشتها ، سیری ، پرخوری و افزایش وزن شود.

ورزش همچنین بر سطح هورمون ها تأثیر می گذارد.

بر اساس تحقیقات انجام شده ، افزایش فعالیت بدنی منجر به موارد زیر می شود:

  • حساسیت بیش از حد به انسولین
  • افزایش سطح تستوسترون در مردان
  • کاهش سطح لپتین در افراد دارای اضافه وزن و چاق
  • واکنش هورمون های سیری را بعد از غذا بهبود می بخشد

کاهش استرس برای پاسخ سالم هورمونی ضروری است. استرس مزمن هورمون های مسئول تنظیم اشتها را تغییر می دهد و باعث افزایش دریافت کالری و افزایش وزن می شود.

به همین دلیل ، مدیریت استرس بخش مهمی از ارتقاء سلامت هورمونی مطلوب و حفظ وزن بدن است.

تاثیر هورمون ها بر سیری و گرسنگی

هورمون ها اشتها را برای حفظ سطح مناسب انرژی در بدن تنظیم می کنند.

برخی هورمون ها گرسنگی را تحریک می کنند.

دیگران نشان می دهند که پر و پر هستند.

عدم تعادل هورمونی که بر کنترل اشتها تأثیر می گذارد منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود.

هورمون های گرسنگی

هنگامی که بدن به غذا نیاز دارد ، سیستم های غدد درون ریز و عصبی گام های مختلفی را برای تحریک دریافت غذا برمی دارند.

به عنوان مثال ، چرخه انقباضی مربوط به گرسنگی (معروف به مجتمع حرکتی مهاجر) توسط هورمون های دستگاه گوارش ، از جمله پروانه تحریک می شود.

برخی از هورمون های اصلی و سایر ترکیباتی که بر تحریک اشتها تأثیر می گذارند عبارتند از:

  • گرلین: گرلین به عنوان هورمون گرسنگی شناخته می شود و هیپوتالاموس را به عنوان ناحیه مسئول گرسنگی در مغز تحریک می کند. گرلین علاوه بر غذا خوردن ، در چرخه خواب و بیداری ، متابولیسم گلوکز و موارد دیگر نیز نقش دارد.
  • پروانه: موتیلین هورمونی است که در روده کوچک تولید می شود. وقتی بدن گرسنه است ، پروانه باعث انقباض روده ها می شود و مغز را از نیاز به غذا هشدار می دهد.
  • نوروپپتید Y (NPY): NPY یک پپتید (اسید آمینه زنجیره کوتاه) است که توسط مغز برای تحریک دریافت غذا ترشح می شود. تولید و انتشار NPY توسط هورمون هایی مانند گرلین و لپتین تنظیم می شود.
  • پروتئین وابسته به آگوتی (AgRp): AgRp پپتید دیگری است که توسط مغز تولید می شود. تولید AgRp توسط گرلین تحریک می شود و مصرف غذا را افزایش می دهد.

هورمون های سیری

در اینجا برخی از هورمون های اصلی ایجاد کننده سیری و کاهش مصرف غذا آورده شده است:

انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود. انسولین نقش مهمی در تنظیم قند خون و تعادل انرژی دارد. بعد از غذا ، سطح انسولین افزایش می یابد. در حقیقت ، انسولین با مغز ارتباط دارد تا مصرف غذا را کاهش دهد.

  • کلسیستوکینین (CCK)

Cholecystokinin هورمونی است که توسط سلولهای روده کوچک در پاسخ به مواد مغذی درخشان ، به ویژه چربی ها و پروتئین ها ترشح می شود. مصرف غذا با تحریک مراکز سیری در مغز کاهش می یابد و باعث انقباض کیسه صفرا و ترشح لوزالمعده آنچه برای هضم مورد نیاز است ، می شود.

  • پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1)

GLP-1 توسط سلولهای روده ای در پاسخ به مواد مغذی تولید می شود. پپتید شبه گلوکاگون (GLP-1) تخلیه معده را کند می کند ، مصرف غذا را کاهش می دهد و سیری را افزایش می دهد.

  • پپتید YY پانکراس (پپتید YY)

پپتید YY هورمون دیگری است که در روده کوچک تولید می شود. این هورمون در واکنش به غذا ترشح می شود و به گیرنده های مغز متصل می شود. اشتها را کاهش داده و حرکت غذا را از طریق دستگاه گوارش کند می کند.

لپتین هورمونی است که توسط سلول های چربی و دیگر قسمت های بدن ترشح می شود. لپتین در درجه اول به عنوان هورمون سیری شناخته می شود. لپتین پپتیدهای محرک گرسنگی از جمله NPY و AgRp را مهار می کند و پپتیدهایی را که باعث افزایش سیری می شوند تحریک می کند. این باعث کاهش اشتها می شود.

Abestatin هورمونی است که اشتها را سرکوب می کند و با اثرات گرسنگی ناشی از گرلین مقابله می کند. با این حال ، دانشمندان در حال مطالعه آبستاتین هستند و تحقیقات بیشتری در مورد اثرات آن بر گرسنگی و سیری مورد نیاز است.

البته لیست فوق جامع نیست و مواد دیگری مانند پپتید نسفاتین 1 و هورمون اکسی سانتومودولین نیز در کنترل اشتها نقش دارند.

خلاصه

هورمون ها احساس گرسنگی و سیری ، توزیع چربی و متابولیسم را کنترل می کنند که به نوبه خود بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

عواملی که بر سلامت هورمون ها تأثیر می گذارد شامل ژنتیک ، پیری ، بیماری ، استرس در شیوه زندگی ، خواب و ورزش است.

پیروی از رژیم غذایی کامل و متعادل ، بثورات پوستی ، تشخیص بیماری های اصلی ، مدیریت استرس و ورزش – اینها تنها برخی از راه های علمی سالم برای حفظ وزن سالم و تنظیم هورمون ها هستند.

برای مشاهده و خرید مکمل ها و محصولات مراقبت از داروخانه آنلاین Oira مطبوعات.

دیدگاهتان را بنویسید