آیا مقاومت به انسولین مقصر چربی شکم است؟


اگر با اضافه وزن شکم دست و پنجه نرم می کنید ، این مشکل می تواند باعث مقاومت به انسولین شود. انسولین هورمونی است که توسط لوزالمعده تولید می شود. یکی از وظایف آن انتقال قند خون به تمام سلول های دیگر بدن است تا از قند به عنوان انرژی استفاده شود.

هنگامی که قند خون بالا است – بعد از غذا یا نوشیدنی حاوی کربوهیدرات بالا – لوزالمعده پیامی در مورد ترشح انسولین در خون دریافت می کند. انسولین اغلب به عنوان “کلید” توصیف می شود زیرا به “باز کردن” درب سلول های ما کمک می کند تا قند به داخل برسد.

اگر بیش از حد کربوهیدرات مصرف کنیم – نان ، غلات ، برنج ، ماکارونی ، کوکی ها ، آب نبات ، نوشابه ، شکلات و غیره – این سیستم از کار می افتد. لوزالمعده مجبور به تولید انسولین اضافی برای جبران قند اضافی خون می شود.

در عین حال ، خود سلولها ، یعنی سلولهای ماهیچه ای ، در برابر انسولین مقاوم می شوند. هنگامی که این اتفاق می افتد ، لوزالمعده مجبور می شود انسولین اضافی تولید کند تا به در سلول ها ضربه بزند.

وجود انسولین و قند اضافی در خون به چند دلیل بد است:

  • قند خون بالا و انسولین می تواند یک عامل خطر برای بیماری های قلبی عروقی باشد.
  • سطوح بالای انسولین می تواند منجر به کاهش سطح گلوکز (قند) خون شود – شرایطی که هیپوگلیسمی نامیده می شود. افت قند خون می تواند خفیف ، متوسط ​​یا شدید باشد. علائم ممکن است شامل خستگی ، ضعف ، لرزش ، گیجی ، سردرد ، تحریک پذیری ، گرسنگی و حالت تهوع باشد.
  • سطوح بالای انسولین به تجمع این قندهای اضافی به شکل چربی کمک می کند – درست در شکم.

اینکه چگونه مقاومت به انسولین بر افزایش وزن تأثیر می گذارد پیچیده است. اگر نسبت به انسولین مقاوم هستید ، سلول های شما ممکن است از گرسنگی گلوکز برخوردار شوند زیرا قند نمی تواند از خون خارج شده و وارد سلولهای محل سلولی شود. معمولاً احساس خستگی ذهنی و خستگی جسمی وجود دارد.

اگر این اتفاق بیفتد ، می توانید از همان غذاهای غنی از کربوهیدرات استفاده کنید که مشکل را ایجاد کرده است. بنابراین ، چرخه قند خون بالا ، انسولین بالا ، قند خون پایین و تجمع چربی شکم را ادامه می دهید.

علاوه بر چاقی ، سطح بالای انسولین اغلب با اختلالات کلسترول و / یا فشار خون بالا مرتبط است. وقتی این فرایندهای بیماری با هم اتفاق بیفتند ، سندرم متابولیک نامیده می شود.

در غیاب کنترل ، لوزالمعده به تولید انسولین ادامه می دهد تا در نهایت “خسته” شود و شروع به “بیرون آمدن” کند. در نتیجه ، لوزالمعده نمی تواند به تولید انسولین کافی برای برآوردن نیازهای بدن ادامه دهد.

قند خون بالا می رود – و بالا می ماند – و اغلب منجر به دیابت نوع 2 می شود. علائم دیابت نوع 2 گاهی ظریف است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • اضافه وزن و چاقی
  • تشنگی زیاد
  • تکرر ادرار
  • بوی بد ادرار کردن
  • کاهش وزن بدون تلاش
  • خستگی
  • پوست تیره زیر چانه ، کشاله ران یا زیر بغل.

مدیریت مقاومت به انسولین و دیابت نوع 2 از طریق رژیم غذایی ، ورزش و مدیریت استرس امکان پذیر است ، اما می تواند چالش برانگیز باشد. کاهش مصرف کربوهیدرات بسیار مهم است ، اما هوس و تغذیه احساسی می تواند بهترین تلاش شما را تضعیف کند.

بسیاری از زنانی که با آنها کار می کنم با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند. به همین دلیل است که یکی از اولین کارهایی که از آنها می خواهم این است که از احساسات خود آگاه باشند. اگر هوس خوردن غذا یا نوشیدنی خاصی می کنید و از نظر جسمانی گرسنه نیستید ، از خود بپرسید: “من واقعاً چه می خواهم؟”

ممکن است تنها ، بی حوصله ، عصبانی ، غرق شده یا خسته باشید. شما می توانید از این آگاهی به عنوان اولین گام در یادگیری نحوه مراقبت از خود با هر چیزی غیر از غذا استفاده کنید.

استرس همچنین به دلیل تأثیرات آن بر غدد فوق کلیوی نقش مهمی در مقاومت به انسولین دارد. وقتی استرس دارید ، بدن شما تولید کورتیزول را افزایش می دهد و کبد شروع به ترشح قند اضافی در جریان خون می کند تا “شما را نجات دهد”.

این فرایند می تواند منجر به تجمع بیشتر چربی در شکم شود. پیاده سازی ذهن آگاهی می تواند به آرام کردن این واکنش در برابر دعوا یا فرار کمک کند.

در نهایت ، ورزش مهم است ، اما گاهی اوقات یک روش ملایم بهتر است. آخرین چیزی که بدن شما به آن احتیاج دارد استرس و احساس گناه است زیرا به اندازه کافی ورزش نمی کنید! حرکات دقیق مانند یوگا یا تای چی می تواند در کاهش اثرات استرس و ارتقای حس کلی رفاه مفید باشد.

در مورد دیابت نوع 2 یا مقاومت به انسولین چه احساسی دارید؟ برای به حداقل رساندن چربی شکم از چه رویکردهایی استفاده می کنید؟ لطفاً هرگونه راهبردی را که برای مبارزه با مقاومت به انسولین مفید دانسته اید به اشتراک بگذارید.

سلب مسئولیت: اطلاعات موجود در این مقاله توصیه پزشکی حرفه ای نیست و نباید چنین تفسیر شود.