آیا سیل به سفره های زیرزمینی آب می دهد؟



یک کارشناس منابع طبیعی و آبخیزداری با اشاره به راهکارهای کاهش قدرت خسارات سیل، به نقش آنها در پر کردن سطح آب اشاره کرد و گفت: این سیلاب ها تنها زمانی رخ می دهند که شدت کم، شفاف و رخ می دهند. گل و لای و سازه را با خود حمل نکنید. ، و قابلیت نفوذ در خاک و ذخیره سازی را دارد اما آخرین سیل شدید بوده و به همین دلیل آب زیرزمینی در سفره های زیرزمینی ذخیره نمی شود.

ابوالفضل مرغاسمی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران وی در خصوص تاثیر سیلاب های اخیر بر پر شدن سفره های زیرزمینی بیان کرد: این سیلاب ها تنها زمانی قابلیت نفوذ در خاک و ذخیره آن را دارند که شدت آن کم و شفاف باشد و گل و لای و سازه ای را با خود حمل نکند مگر در سیل اخیر. ، بارندگی شدید بوده و قدرت تخریب بالایی دارد ساختمانها و دیوارهای رودخانه تخریب شده است. این سیل خاک حاصلخیز و خاک نباتی را – که ۳۰۰ تا ۸۰۰ سال طول می کشد تا یک سانتی متر شکل بگیرد – شسته و با خود برد.

وی افزود: وقتی نیروی سیل به حدی افزایش می‌یابد که دیواره‌های رودخانه‌ها و ساختمان‌ها را تخریب می‌کند، توانایی تخریب آن‌ها در طول مسیر افزایش می‌یابد، اما وقتی به دشت می‌رسد سرعت آن کاهش می‌یابد و شروع به رسوب‌گذاری می‌کند. ” “

این کارشناس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری با اشاره به اینکه ذرات ریز حامل گل و لای منافذی که آب به داخل آن نفوذ می کند را می بندد، گفت: در این صورت آب به جای نفوذ در خاک روی سطح زمین می ماند و تبخیر می شود. . . اگر آب گل آلود و زلال نباشد و سرعت حرکت آن کم باشد به داخل خاک نفوذ می کند ولی به دلیل گل آلود بودن و رسوبی که با خود می آورد باعث معلق شدن مواد رسی بسیار ریز و آب شده است. گل آلود.

وی ادامه داد: در سال ۱۳۷۲ شمسی دکتر انجی کوثر – بنیانگذار علم سفره های زیرزمینی. او در گربایگان فسا یک ایستگاه توزیع سیل ساخت تا آب رودخانه ها را به داخل حوضچه ها هدایت کند تا فروکش کرده و نفوذ کنند. در آن زمان گل و لای با آب، منافذ این حوض ها را پر کرده و باعث تبخیر آب می شد.. یعنی به جای این که آب به داخل زمین نفوذ کند و سفره های زیرزمینی را پر کند، تبخیر شده و به آسمان رفتند، اما استاد آواز تصمیم گرفت با پرس سطل، شیارهایی روی خاک ایجاد کند و این خاک را به هم بزند یا به اصطلاح. “پشتهسازی”. این رس ها پوسته پوسته هستند و زمانی که روی هم چیده می شوند، سطحی غیرقابل نفوذ ایجاد می کنند که این فرآیند به نام «انباشتگی» شناخته می شود.

میرقاسمی ادامه داد: استاد کوثر این عمل را با بولدوزر انجام می داد اما پس از مدتی متوجه شد که این کار هزینه زیادی دارد. پس از مدتی متوجه حشره‌ای به نام «خرخی» شد که در خاک زندگی می‌کند و می‌تواند در بستر آغشته‌های تغذیه سوراخ ایجاد کند، بنابراین دیگر نیازی به بولدوزر برای جابجایی خاک برای تکمیل پاکسازی و آماده شدن برای بعدی ندارد. سیل

احیای پوشش گیاهی برای کاهش خسارات ناشی از سیل

وی درباره راهکارهای کاهش خسارات سیل گفت: برای جلوگیری از خسارات سیل در پایین دست اقداماتی از قبیل استقرار و احیای پوشش گیاهی بالادست انجام شود. چه جنگل باشد چه مرتع، باید در دستور کار باشد. باید کاری کنیم که آب باران از طریق مدیریت آب و استحصال آب به داخل خاک نفوذ کند تا خاک شسته نشود و خاک حاصلخیز آسیب نبیند و این آب به سیل تبدیل نشود.

به گفته میرقاسمی، اگر آب حفظ شود، خاک نیز حفظ می شود، زیرا آب باید جریان داشته باشد تا خاک را با خود حمل کند، اما اگر آب به داخل خاک نفوذ کند، آب به روان آب تبدیل نمی شود و باعث فرسایش نمی شود و باعث تقویت خاک می شود. جریان پوشش گیاهی و آب رودخانه.

وی افزود: متأسفانه به آبخیزداری و برداشت آب باران توجه کافی در بالادست نمی شود، بنابراین در هنگام بارندگی شدید، آب به سرعت جمع شده و به سیل ویرانگر تبدیل می شود. اگر بارش طولانی باشد یا شدت بارش بیشتر از نفوذپذیری خاک باشد، رواناب رخ می دهد، یعنی اگرچه فعالیت های آبخیزداری در بالادست انجام می شود، اما به دلیل زمان و شدت بارندگی زیاد، خاک اشباع است یا بخشی از آن نفوذ می کند، اما بیشتر آن نفوذ می کند.

ساخت سدهای تاخیری در کنار سایر اقدامات حفاظتی در برابر سیل

این کارشناس مدیریت منابع طبیعی و آبخیزداری درباره اقدامات لازم در «میندست» برای مهار سیلاب گفت: سدهای دیررس باید در این منطقه ساخته شود. این سدها تلاقی آب رودخانه های مختلف را به تاخیر می اندازد. مثلاً اگر رودخانه ای ۱۰ شاخه داشته باشد، سه شاخه اول، بعد از یک ساعت مقداری دیگر و بعد از یک ساعت دیگر جاری می شود و این روند تا زمانی ادامه می یابد که همه نهرها به طور همزمان به هم وصل شوند. این عمل “زمان فوکوس” نامیده می شود که با تغییر زمان فوکوس قدرت تاخیر را افزایش می دهد.

میرقاسمی ادامه داد: سومین اقدام مورد نیاز احداث حوضچه هایی برای توزیع سیلاب در پایین دست سیلت ها و مخروط های رسوبی است تا آب حاصل از سیلاب به این حوضچه ها هدایت شود و به تدریج آب به بیرون تراوش کرده و از خسارات پایین دست بکاهد.

وی افزود: متأسفانه همواره بین وزارت جهاد کشاورزی و وزارت نیرو اختلاف نظر وجود دارد، زیرا وزارت نیرو معتقد است که سدی برای جمع آوری آب، تولید برق و تامین آب کشاورزی ساخته است. پایین دست زمین می آید، اما آبخیزداری با فعالیت هایش به داخل آب نفوذ می کند.» و پشت سدها خالی می ماند. محیط زیست با وزارت جهاد کشاورزی در مورد عملیات آبخیزداری و نفوذ آب و با وزارت نیرو در مورد احداث سدهای پایین دست و برداشت آب اختلاف نظر دارد چرا که موضوع خشک شدن تالاب ها و دریاچه ها را مد نظر دارد. یکی از دلایل خشک شدن دریاچه ارومیه احداث سدهای فراوان است.

این کارشناس منابع طبیعی و آبخیزداری ادامه داد: اگر از منظر زیست محیطی به مشکل نگاه کنیم، هدف نهایی سازمان حفاظت محیط زیست حفظ تالاب ها و آبراهه ها است. اثر منفی، آب آلوده را نمی توان استفاده کرد.

خشک شدن دریاچه جاوخونی فاجعه است

وی افزود: باید نگاه جامعی به مبدا، میانه و پایین دست داشته باشیم. به دلیل خشکی زندرود می بینیم که تالاب جافخونی نیز در حال خشک شدن است که فاجعه است زیرا اصفهان یک شهر صنعتی است و پسماند کارخانه های فولاد و کارخانه های دیگر همراه با زنده رود به تالاب جوخونی سرازیر می شود. مورد. تالاب ها در حال خشک شدن هستند، طوفان ها به سلامت همه آسیب می زند و این شرایط فقط مختص اصفهان نیست، این طوفان ها می توانند به سمت تهران حرکت کنند.

میرقاسمی ادامه داد: مهم این است که برخی دخالت های انسانی باعث شد چوب این دخالت ها را بخورد. سیل به این معناست که سطح آب رودخانه از محدوده ای که به طور طبیعی در آن جریان دارد بیشتر باشد و این یک پدیده طبیعی است اما عده ای به مرز رودخانه دست درازی کرده اند و آن را ساخته اند یا اگر پل ساخته اند اشتباه کرده اند. دهانش را بستند، کوچولو و سدها و باغی درست کردند.

وی افزود: رودخانه چالوس نمونه بارز این دخالت های انسانی است که رستوران های زیادی در آن ساخته شد. البته در این رودخانه سیلاب دائمی وجود ندارد اما طغیان آن دور از انتظار نیست و نباید حریم رودخانه را اشغال کرد. هنگام ایجاد یک فضای کاری، پیش بینی و سپس جلوگیری از همه حوادثی که ممکن است رخ دهد ضروری است تا آسیبی نبیند.

این کارشناس منابع طبیعی و آبخیزداری ادامه داد: متأسفانه دولت به جای استقرار نیروگاه در بالادست و کنترل سیلاب از بالادست، تنها به دنبال جلب رضایت و جبران خسارت اقشار آسیب پذیر است که خسارت های پایین دستی را متحمل شده اند، اما خسارات جانی جبران ناپذیری به دنبال دارد. بخش کوچکی از زیان های مالی قابل جبران است.

میرقاسمی در پایان تصریح کرد: باید به جای پرداختن به جبران سیل، بر پیشگیری از این مخاطره طبیعی تمرکز کرد.

انتهای پیام